[36) = BOE 
door prachtige hooiweiden, die onder de beste ahhtoene 
der streek gerangschikt worden. | 
_ In de maand Augustus nee 1889) vindt men er o. a. 
Fris ayphioides (pyrenaica); in Juni (29 Juni 1890) Aspho- 
delus albus, Viola cornuta, Pedicularis verticillata, enz. 
De flora vertoont minder verscheidenheid dan in de meeste 
andere localiteiten : zoo vindt men er perceelen, waar, 
behalve de Gramineeën, schier geen andere planten voor- 
komen dan Viola cornuta. | 
VERDEELING DER GEDANE WAARNEMINGEN IN ALPISCHE 
| EN SUBALPISCHE. 
In zijn werk over r de vallée d'Aure, onderscheidt GASTON 
BoNNieR (1) de volgende plantengordels : 
1° De zone inferieure des montagnes of onderste berg- 
gordel; 2° De zone subalpine of Swbalpische gordel; 
3° De zone alpine inférieure of onderste Alpische gordel ; 
4° De zone alpine supérieure of bovenste Alpische gordel. 
De onderste berggordel wordt voornamelijk 
door den eik gekenmerkt. In dezen gordel vindt men de ver- 
bouwde akkers en de lagere weiden ; er komen een aantal 
zuidelijke planten voor, die met de gewassen uit de koudere 
luchtstreken kampen, of op de hellingen, die tegen ’t Zuiden 
gekeerd zijn kleine koloniën vormen. De bovenste grens van | 
dezen gordel is zeer veranderlijk, en ligt gewoonlijk op de 
hellingen, die tegen ’t Noorden gekeerd zijn, veel lager dan 
op die, welke tegen 't Zuiden gekeerd zijn : men vindt 
dikwijls een verschil van ruim 500 meters tusschen de 
zuidelijke en de noordelijke helling van hetzelfde dal (zie 
(1) « Etudes sur la végétation de la vallée d'Aure (Hautes-Pyrénées). 
Revue générale de botanique, 1890, n° 15 et suivants. — De vallée 
d'Aure bevindt zich ten Oosten van het Luzdal. 
