| 
[8] — 267 — 
meeste bloemen zijn rechtopstaande, eenkleurig, wijd. open 
en zelden welriekend. 
Behalve die onderzoekingen, welke voornamelijk de 
poolstreken betreffen, bezitten wij ook eenige verstrooide 
opgaven omtrent andere landen : | | | 
W.J. BerRENsS (Ì) vond omstreeks einde. Mei op het 
eiland Spiekeroog, 22 in bloei staande bloemen; daarvan 
waren er 32°/, windbloemen en 68 °/, insectenbloemen, 
De verhouding der windbloemen is volgens Schr. veel. 
sterker dan op het naburige vasteland. De windbloemen 
worden vooral aangetroffen dicht bij de kust, in de weiden 
die aan den zeewind blootgesteld zijn, terwijl de insecten- 
bloemen bijna uitsluitend voorkomen in de dalen, die door de 
duinen tegen den wind beschut zijn. Vele insectenbloemen 
zijn grooter en sterker gekleurd dan de exemplaren der- 
zelfde soort die op het naburige vasteland groeien, hetgeen 
volgens Schr. aan de armoede aan insecten op de Neen 
eilanden moet worden toegeschreven. 
DerLPino (2) maakt de bemerking dat, van de vijftien 
‚door Behrens genoemde insectenbloemen, slechts eene 
enkele, nl. Salia, de hulp der insecten volstrekt noodig 
heeft; bij alle overige is spontane zelfbestuiving mogelijk, « 
Er zijn slechts 3 soorten, die tot bevruchting door bijen 
aangepast zijn (2 Viola's en Lotus). De zeven. windbloemen 
zijn daarentegen schier. uitsluitend tot kruisbevruchting 
aangepast, hetgeen de gewichtige rol van den wind De het. 
eiland Spiekeroog nog meer doet blijken. | 
(1) Biologische Fragmente, in Jahresber. der Naturw. En zu 
Elberfeld, 1880. 
(2) Proporzione delle piante anemofile ed etitorioiie nelle isole. — 
Rivista botanica dell’ anno 1880, p. 50. iig kel 
