— 28 -— (53) 
— (Fleur melittophile bleue, gynomonoïgue, protandre). — 
Zie H. Mürrer, Alpenblumen, blz. 318, fig. 125. 
Wij hebben deze vrij zeldzame pyreneeënbloem eene 
enkele maal, te Gavarnie(1550m.), in Juni 1890 gevonden. 
De donkerblauwe bloemen staan in schijnkransen, die 
zelve in trossen vereenigd zijn. Er worden tweeslachtige 
en kleinere vrouwelijke bloemen door hetzelfde individu 
gedragen. De meeste bloemen van iederen tros zijn naar 
ééne zijde gekeerd; na den bloei worden zij gewoonlijk 
naar onderen teruggeslagen. 
In fig. 40 is eene jonge tweeslachtige bloem 
afgebeeld ; in fig. 41 vindt men dezelfde bloem een weinig 
ouder en van voren gezien. De stijl is onder de bovenlip ge- 
legen en steekt voor de helmknoppen uit; de twee stempel- 
takken zijn nog niet volkomen gescheiden ; de helmknoppen 
zijn open, op de middellinie twee aan twee vereenigd. Later 
(fg. 42) wordt de stijl langer, en de twee stempeltakken 
(de onderste stempeltak is langer dan de bovenste) diver- 
geeren. Tevens laten de helmknoppen (die hun pollen 
grootendeels verloren hebben) van elkander los en ver- 
wijderen zij zich van de middellinie. De stempel, die te 
voren tegen de bovenlip aangedrukt was en door de 
helmknoppen opgehouden werd, wordt thans meer naar 
onderen gebracht. Een insect, dat met den kop in de 
bloem dringt, zal in de jonge bloemen de helmknoppen, in 
oudere bloemen voornamelijk den stempel aanraken, en 
aldus kruisbevruchting bewerken. 
De honigklier heeft de gedaante van een ring, die het 
vruchtbeginsel aan zijn voet gansch omgeeft, en niet alleen 
van voren, maar ook aan de achterzijde eene kleine verhe- 
venheid vertoont. Aan den voet der kroonbuis en van onde- 
ren bevindt zich eene bultachtige verwijding (fg. 40 B, 4), 
