[54 — 329 — 
waarin de honig verzameld wordt. Aan den ingang der 
bloem en van onderen bevinden zich twee rijen haren, die 
zich binnen in de kroonbuis over ongeveer; harer lengte uit- 
strekken; dieper vindt men nog enkele haren ; deze haren 
verhinderen onwelkome gasten den honig te bereiken (1). 
De vrouwelijke bloemen (fig. 43-41) zijn kleiner 
dan de tweeslachtige (2); hare helmknoppen zijn ver- 
krompen en ledig. De filamenten der meeldraden zijn kort, 
over bijna hunne gansche lengte met den wand der bloem- 
kroon vergroeid. Het vruchtbeginsel is nagenoeg even- 
groot, de stijl is korter en een weinig dunner dan in de 
tweeslachtige bloemen ; ook de honigklier is in de vrouwe- 
lijke bloemen kleiner. 
In iederen tros geschiedt de ontwikkeling der bloemen, 
in 't geheel genomen, van onderen naar boven. De vrouwe- 
lijke bloemen maken echter uitzondering op dien regel: zij 
zijn gewoonlijk (niet altijd) van onderen aan den tros 
tot een bijzonderen schijnkrans vereenigd, en zij ontluiken 
meestal een weinig later dan de hooger geplaatste schijn- 
kransen van tweeslachtige bloemen. 
Ziehier b.v. in welken ontwikkelingstoestand zich een 
typische bloementros bevond (20 Juni 1890): 
le (bovenste) schijnkrans : gesloten bloemknoppen. 
2e » 3 id. id. 
3e » : id. id. 
de » : id. zól: 
5e » : 29 bloemen open, 4 gesloten knoppen. 
6e » 37 MO) » » ,„2© bl. uitgebloeid. 
7e D hes ale D henra » 
ge » 1210 » » ‚49 » D) 
ge (onderste) » :3 Q bloemen open, 2 Q bl. uitgebloeid. 
(1) Volgens Müller zijn daarenboven een aantal schuin naar boven 
gerichte haren op den achterwand der kroonbuis ingeplant. Die bijzon- 
derheid is ons ontsnapt. | 
(2) Lengte der kroonbuis der tweeslachtige bloemen : 10 à 11 mill. 
» » » » _ vrouwelijke » : 7 mill. 
