— 386 — | tE 
‘bestuiving plaats grijpen, daar een of meerdere stijlen 
enkele helmknoppen kunnen aanraken. Weldra worden 
de meeldraden echter opnieuw naar achteren gebogen 
(fig. 56), waardoor spontane zelfbestuiving niet langer 
mogelijk blijft. 
De kleur is donkerder dan bij Agwilegia vulgaris. Een 
hommel kan, evenals bij de laatstgenoemde soort, met zijn 
kop een eind verre in de honigspoor dringen, zoodat eene 
slurf van + 15 mill. voldoende is om haren bodem te berei- 
ken. De bloemen dezer plant zijn groot ; de gansch uitge- 
spreide kelk bereikt 5 à 6 em. middellijn; de een 
vormen een krans van 2 à à 3 centim. 
Wij hebben geene bezoalis waargenomen, ofschoon 
wij (te Gavarnie, 1500-1700 m. Aug. 89.)deze bloemen ver- 
scheidene malen bij gunstig weder gadegeslagen hebben. 
144. Aquilegia vulgaris L. — (Blauwe bijenbloem. 
— Fleur mêlittophile bleue.) 
Bezoekers: — Hymenopteren : Bombus pomorum 
var. elegans Seidl. 9, de spoor doorbijtend (1) en zuigend: 
Gèdre, 10-6-90, 1100. Bombus pratorum L. 3, pollen- 
verzamelend, herhaaldelijk ; Gèdre, 14-6-90, 950. B. hor- 
torwm L. Q, normaal zuigend ; Gèdre, 14-6-90, 1000. 
145. Helleborus occidentalis Reut. — (Groene 
bloem met volkomen verborgen honig. — Fleur verte à 
nectar complètement caché.) | 
Bezoekers: Andrena Gwynana var. aestiva Smith. 
@ ; Gavarnie, 26-6-90, 1600. 
146. Caltha palustris L. — (Gele bloem met gedeel- 
telijk verborgen honig. — Fleur jaune à nectar partielle- 
ment caché.) Rio. 
(1) Misschien maakte deze hommel gebruik van gaatjes, door andere 
hommels in den spoorwand geboord. 
