Till Algernes Systematik. 41 



paret forma hemisphperica, et hse limitantur una facie plana et altera convexa; 

 ubi quaterna? partes singulis fit forma hemisphserii dimidii, et hse limitantur 

 duobus lateribus planis et tertio convexo, qualiter hoc normale in sphserospora 

 criiciatim di visa Floridearum jamdudum cognovimus. Quse autem omnia de- 

 scribere conatus snm qualia in fronde adultiore, a facie conspecta, adpareant; 

 quum vero in plurimis speciebus endochromata quoque verticali directione ul- 

 terius dividuntur, facilius pateat partium numerum supra descriptum ulterius 

 multiplicatum fieri. 



Revera si frondis transversaliter sectse segmentum satis tenue sub diversis 

 evolutionis stadiis observatur, cellularum constituentium diversitates detegantur 

 analoga? iis, quas in planta a facie visa describere molitus sum. In fronde 

 juvenili cellulse adparent (secus longitudinem segmenti) directione tangentis 

 longiores aut a?que longse ac directione verticali inter paginas expanduntur 

 (h. e. adparent rectangulares aut quadratica? (P. sericea Tab. II fig. 40 t, P. 

 pttrjjinca J. c. fig. 61 t). Sub paulo posteriore stadio, et deinde semper, fiunt 

 directione paginas versus verticali elongatée, et quo evidentius post iteratas 

 divisiones endochromata a facie adpareant bi-quaternatim juncta, diametro sin- 

 gulis minori, eo longiora directione paginas versus verticali plerumque obve- 

 niant, i ta ut suo diametro ssepe sint 2:plo 4:plo longiora (/. c. fig. 49 t, 51 1 ) 

 68 i). Endochromata ita verticaliter elongata subdividuntur divisionibus cum 

 utraque pagina parallelis, sphterosporas Floridearum zonatim divisas et forma 

 et divisionis modo ita referentia; pro diversitate autem specierum hoc fit 

 modo paulisper diveiso, quod igitur hoc loco paulo accuratius describere, e re 

 esse judicavi. 



In omnibus speciebus normale videtur endochromata verticaliter elongata 

 ocius tardiusve tiansversali divisione in duas partes secedere, qua? vero in 

 nonnullis adproximatas permanent, in al iis invicem separantur spatio evidentiori 

 hyalino (strato mucoso); quin immo in nonnullis partes ita divisa3 separantur 

 dissepimento satis conspicuo (P. umbilicalis etc). In iis speciebus, quarum 

 endochromata verticaliter elongata in duas partes evidentius separatas secedunt, 

 fiondem distromaticam dixi (Tab. II. fig. 61 1, 65 — 66 7 68 t, 69 — 70); in aliis, 

 quarum partes endochromatis invicem ita coha?rent, ut unum corpusculum ver- 

 ticale efficere videantur, frondem monostromaticam nominavi (Tab. II. fig. 44 t, 

 45, 49, 50). In speciebus tum monostromaticis, tum distromaticis postea novpe 

 divisiones endochromatis cum pagina parallela? sequuntur; primum nimirum in 

 geminas, dein sa?pius, repetita harum divisione, in partes quaternas. 



Lunds Univ. Årsskrift. Tom. XIX. 6 



