Till Algernes Systematik. 01 



paratum quendam radicalem emittera Ab infima nimirum regione cellulse, qua3 

 alteruteram paginam spectat, excrescit filura elongatum, ipsis multo tenuius, 

 quod inträ exteriorem membranaceam partem in cuticula magis gelatinosa de- 

 scendit. Fila radicalia ex superioribus cellulis descendentia, extra inferiores 

 cellulas hoc modo quasi stratum proprium filorum efficiunt. Jam in fronde ad- 

 modum juvenili Porphyrse coccinese eadem iuchoantia vidi (Tal). II fig. 42); 

 et in adultioribus frondibus, cuticula valida ssepe instructis, stratum filorum 

 radicantium quoque validum in utroque latere paginali observare liceat. Quo 

 magis in parte infima frondis fila magis evoluta obveniunt, ipsa? cellulse sensim 

 diminuantur, et stratum cellularum, quod inträ fila medium obveniret, pauciori- 

 bus constat cellulis magisque inordinatis, donec in ima parte hee quoque evanes- 

 cere videntur (Tab. II fig. 47). Haec fila radicantia Porphyrse mihi semper 

 inarticulata obvenerunt (I. c. fig. 48), et, ni fällor, or ta prolongatione intimae 

 inembranse, qua cellulam generatricem eo tempore inclusam fuisse crederes. 

 In Ulvis distromaticis, in quibus consimilia fila radicantia adsunt, eadem non 

 extra cellulas, sed in spatio intercellulari inter utrumque stratum paginale des- 

 cendunt intermedia; et in his quoque prolongatione cellularum paginalium 

 oriri videntur ; at ex his dein nunc separantur, pariete formato, et denique 

 quasi stratum proprium efficiunt. Cum his filis decurrentibus Ulvacearum tum 

 ea analoga finxi, quaa in multis Florideis articula'tis inträ cuticulam filorum 

 decurrentia observavi, tum alia inträ frondem magis compositam obvia, quse 

 fila hypha3formia nominavi (cfr. Morph. Florid. p. 27 et 128). In Entero- 

 morphse speciebus quandoquidem observavi eundern adparatum radicalem ad 

 basem ramorum. Nonne conjicere liceret conamina germinationis(?) consimilia 

 obvenire posse in Baugia et Porphyra, si ad prolificationes emittendas frondes 

 quandoquidem tenderent (quod tamen in Porphyra me numquam vidisse con- 

 fiteor). 



Endochromata cellularum in fronde adultiore utraque directione iterum 

 iterumque 2— 4-natim subdivisa fieri, supra statui. Quo vero modo ha? divi- 

 siones peraguntur non a3que certum mihi videtur. Facta transversali sectione 

 frondis, endochromata verticaliter (paginas versus) elongata, alia integra, alia 

 divisione cum paginis parallela in 2-4 partes, aut contiguas aut eviden- 

 tiori spatio hyalino sejunctas, subdivisa facilius observantur. Endochromata 

 autem hsec, verticaliter elongata, divisionibus paginas versus verticalibus sub- 

 divisa fieri evidenter me vidisse, vix contendere audeam. Per paria aut qua- 

 terna nunc admodum adproximata, nunc evidentiori spatio hyalino sejuncta, 



