54 J. G. Agardh. 



hsec organa in Porphyra aut Bangia demonstrare, hucusque factum fuisse scio. 

 Quse si ita sint, nonne ipso defectu horum organorum, quse Florideis quam 

 maxime characteristica adpareant, satis conspicuum videretur Porphyram et 

 Bangiam evolutione Florideis longe inferiores esse, et revera longe aliam affini- 

 tatem sibi vindicare debere *). Prseterea, si jure quodam distingueretur inter or- 

 gana sexualia et nentra harum plantarum, nonne Hquet ea organa, quse in 

 Florideis neutra essent, eadem in Porphyra fierent sexualia et foeminea, quod 

 potius diversitatem quam affinitatem indicare cuidam videretur. 



Quod denique attinet ipsam specierum diagnosin, concedere decet hane in 

 paucis Generibus difficiliorem esse. Quippe quum plurimse, si non omnes, fere 

 ad easdem formas exteriores tendunt, et hse ipsse formse sub diversis evolutionis 

 stadiis in unaquaque specie multo magis mutantur quam ea 1 invicem differunt, 

 quibus dignitatem speciei agnoscere opportet; et idem fere quoque valeat de ipsa 

 structuia, qua? modo supra descripto in omnibus speciebus sub diversis setatis 

 stadiis suas subit modificationes, patet non tantum difficillimum fieri queenam 

 sint species natura? dijudicare, hasque rite characteribus circumscribere, sed 

 etiam ex intricata synonymia species auetorum suis quasque locis referre. 

 Dixit quoque Grunow (Novara p. 59) sibi omne filum Ariadnseum in specie- 

 bus Porphyra? recognescendis deperditum fuisse; quin immo his commotus con- 

 cedit se invita mente acquiscere ill is, a C. Agardh de Porphyra laciniata scri- 

 bente, quondam edictis: "la Nature est dans le regne des organismes plus poeti- 

 que que geometrique et il sera toujours iuutile de la soumettre å des calculs." 

 Mihi quidem ad id usque peiventum fuisse, hodie vix putarem. Inveniantur 

 vero alii characteres, quam quibus distinctiones specierum fundare hucusque 

 placuit. Principales ejusmodi characteres puto qui a struetura monostromatica 

 aut distromatica frondis deducantur; sunt nimirum nonnullse species, quse semper 

 unico, alise quse 2 cellulaium stratis inter paginas verticaliter superpositis de- 

 mum constituta3, mihi adparuerunt. Neque vero de hoc principali differentia 



*) Dicere fas est me aliquando vidisse cellulas quasdam sparsas, a proximis et forma 

 magis rotundata et majore volumine distinctas. Has demum subdivisäs et in numerosas 

 partes angulatas abeuntes observavi (Tab. II fig. 62 f et 62 1). Aliquando harum. partes 

 adposito Ghl. Z. Jod. colorem in coeruleum tendentem assumere, at demum quoque fuscescere 

 vidi. Cujusnam generis sint hae cellulse, mihi rarius obvise et ni fällor preecipue inter alias 

 sine conspicuo ordine sparsse, non liquet. An cellulas quasdam requiscentes in his agnoscere 

 opporteret; an potius quodammodo abnormes, sensimque emorieutes, demum foraminibus darent 

 originem, quibus fröns Porphyrearum ssepe cribrosa adpareat? 



