Till Algernes Systematik. "-1 



cuticulam validara disposita (L c. /ig. 44 t, 45)] nondum matura hnec crassius- 

 cula, sua longitudine ipsarum crassitiem vix bis superantia, singula oblonga apicibus 

 obtusis, nunc apicibus subemarginatis, nu ne gemina adproximata; omnino matura 

 eadem vidi nunc primum in duas partes et has dein iterum divisas, quaternis 

 eruciatim superpositis; nunc quasi eadem divisione in quatuor partes zonatim 

 superpositas divisa observavi; quia ipsa endochromata (ante hane ultimam di- 

 visionem) sunt bi-quaternatim juncta, oriantur hoc modo inträ eandem cellulam 

 2 — 4 glomeruli oblongi sporidiorum, in quibus singulis a facie visis quadri- 

 gemina eruciatim disposita, iisdem vero sectione transversali observatis totidem 

 zonatim superposita numerare credidi (hinc aut 32 aut G 4 inträ eandem cellu- 

 lam). In radicali incrassata parte frondis vidi cellulas inferiores numerosas 

 decurrentes in filum hyphoideum elongatum (l. c. fig. 47 — 48)] his filis hyphoi- 

 deis verrucae radicales exteriores praecipue formatse mihi adparuerunt. 



Quoad formas areticas, quarum tum simpliciusculas plus minus obovato- 

 oblongas, tum basi umbilicatas et profundius laciniatas ad eandem speciem 

 pertinere, hoc loco assumsi, mihi nulla fere de limitibus speciei restant dubia 

 Si quispiam dubitaret anne forsan Ulva umbilicalis Lyngbyei, — quam ad 

 insulas Foeroenses copiosissimam et quoque ad lslandiam obvenientem dixit, 

 nec vero ut incolam Danise memoravit, — quoque ad Ulvam miniatam 

 adultiorem pertineret, animadvertisse placet Lyngbyeum sua3 planta3 adtribuisse 

 colorem flavescenti-fuscum, exsiccatione rubescentem, quod haud bene in P. 

 miniatam quadrare putares; prsecipue autem contra hane sententiam loquuntur 

 specimina Foeroensia, ab ipso data et ejusdem manu Ulv. Umbilicalis var. 

 lanceolata inscripta, quse in Herb. Agardhiano asservantur; hasc enim ad P. 

 purpuream pertinere vix cuidam dubium videatur. Specimina tamen Foeroen- 

 sia nonnulla, postea leeta, coram habeo, quse ad Porph. miniatam refero. 

 Planta Areschougii supra citata (exs. n:o 262) veram P. miniatam exhibet; 

 hane formam conehis profundius demersis increscentem dixit. Quod attinet eum 

 aliam quandam formam hujus speciei a-liis phyceis increscentem invenisse, hoc 

 certe negare non audeam. Specimina vero nostra, qua? numerosa coram habui, 

 semper rupibus adnata putarem. 



Ad P. miniatam mihi proxime accedere videtur forma e nova Zelandia 

 reportata, hoc loco nomine P. nobilis descripta. Utraque monostramatica et 

 colore con veniens; at P. miniata maturescens a facie conspecta mönstrat limites 

 interiores cellularum rotunda tos, et extra hos parietes ipsos ita mucosos ut 

 latioribus interstitiis confluentibus tantum designantur, dum in P. nobili parie- 



