16 J. G. Agardh. 



In speciminibus Herbariorum, quse parcioribus et inchoantibus filis saepe 

 constituuntur, plures species minutre plerumque mixtse crescunt. Ita non tan- 

 tum Erythrotr. carnea et Goniotr. elegans, sed et Callithamnia minuta cum 

 illis mixta in speciminibus a me observatis ssepe obvenerunt. Speciatim hoc 

 valet de pluribus, a Suhr distributis ; in his, quse nunc Callith. simplicinsculum, 

 nunc Callith. ceramicola inscripta vidi, Bangia elegans Chauv. et Erythro- 

 trichia ita mixta sunt, ut facilius unam pro altera sumeretur, aut utramque 

 unius ejusdemque speciei formas incautus haberet. Hoc Kiitzingio accidisse 

 putarem, qui, quum Confervam ceramicolam Lyngbyéi describeret, dixit Lyng- 

 byeum fila simplicia tantum indicasse; fila autem omnia posterius ramosa fieri, 

 quod non bene in B. ceramicolam sed in B. elegantem quadrat. Suam plan- 

 tan» in Polys. nigresceute crescentem, a Froelich missam habuit Kiitzing; ex 

 eodem fonte ipse quoque specimina habui, in quibus utraque planta adest *). 



III. Bangia. 



Genus Bangise, quale prima vice a Lyngbyeo institutum fuit, species com- 

 plectebatur et structura et affinitatibus admodum dissimiles, quarum nonnullas 

 quin immo ad Diatomaceas, alias ad Oscillatorieas retulerunt Algologi; paucis 

 genuinis nomen et idsea Generis hodie conservatur. In Systemate Algarum C. 

 Agardh duas sectiones habuit: Virides et Coloratas, quarum hsec Bangias 

 hodiernas continet. Eodem loco Bangia Lyngbyce proximum enumeratur, in- 

 sequente Spkceroplea. In opere posteriore (Icon. Alg. Europ. n:o XXV) non 

 tantum structuram speciei diutissime cognitse rite exposuit idem, sed et 

 Bangias ex una parte cum Hcematococco, ex altera cum Porphyra com- 

 paravit. Greville primus Bangiam Ulvaceis retulit (Alg. Brit. p, 177), quam 



*) In opere supra citato Bertholdi tum Bangiam ciliarem, tum Porphyram Boryanam 

 ad Genus Erythrotrichise relatas fuisse, supra jam monui. Prseter has novae describuntur 

 species dua3: Erythrotrichia discigera et E. öbscura, quarum illa Bangice ciliari proxima 

 dicitur, altera nigrescente colore inter alias dignosceretur. Utraque in tabula adjectis iconi- 

 bus illustratur. Quod attinet discum radicalein, ex quo fila plura conjunctim in hac specie 

 provenirent, dum in B. ciliari fila provenirent singula, confiteor me in B. ciliari nunc fila 

 singula, a disco quodam radicali, nunc plura quasi a filo senili decumbente provenientia 

 vidisse. Discum radicalem, constitutum paucis cellulis in orbem irregulariter positis, — quasi 

 ab endochromatibus infimis deorsum coactis fili, ima basi deplanati, ortis. Cseterum ex iconi- 

 bus datis neque unam neque alteram ad Erythrotrichiam (quale Genus ab aliis Algologis 

 intellectum fuit) referendam esse putarem. 



