Till Algernes Systematik. « 



crispa, Mono str ornat a (plura), Entermorpha percursa et affin.), nunc filis ra- 

 dicalibus adventitiis instructam, quasi defectui radicis hoc modo mederetur. In 

 longe plurimis adpaiatus radicalis admodum compositus adest. Cellulee enim 

 inferiores stipitis, seepe secus longitudinem (stipitis) prolongatge, ab inferiore 

 angulo filum emittunt hypheeforme, quod versus callum radicalem descendit. 

 His filis descendentibus stratum quasi proprium demum oritur, quod in distro- 

 maticis inter membrauas utriusque pagina? (in Ulva), aut inträ tubum frondis 

 tubulosae (in Enteromorpha) situm permanet; in monostromaticis vero inträ 

 cuticulam, extra cellulas proprias quasi externum observatur, nunc tantum 

 unam paginam {Monostr omatts sp.), nunc utramque (PorphyrcB sp.) obducens. 

 In nonnullis (Prasiolae sp. plurimis) hoc omnino deficere videtur; in aliis Ul- 

 vaceis fit admodum evolutum, quin immo in specie Letterstedtiee, infra descripta, 

 quoque caules seu petiolos laminarum strato proprio implet. Aliquando apiees 

 supremos filorum hypheeformium obovato-inflatos, quasi in stratum cellularum 

 proprium coalecentes observare credidi (cfrs. descriptiones infra, sub diversis 

 Generib. datas, et icones pulcherrimas in Timret & Bornet. Ettid, phycol. tab. 

 2 <fb 31; prseterea quoque quod de filis hyphseformibus Floridearum in Morphol. 

 Florid. p. 27, 128, aliisque) dixi. 



Prseter differentias formee, quibus Genera sui juris designari putarunt, alise 

 sunt in substantia, colore et decompositione frondis, quse in diversis Speciebus 

 ejusdem quoque Generis non parum variant. Sunt Species in quibus fröns, 

 sive cylindracea et tubulosa, sive expanso-plana, simpliciuscula manet et, area 

 quadam basali utplurimum excepta, tota cellulis invicem consimilibus, iisdem* 

 que functionibus pra3ditis contexta adpareat; sunt alise in quibus frondes laciniis 

 aut ramis plurimis fiunt decompositaB, structura tamen et cellularum functioni- 

 bus in diversis partibus ut plurimum congruentibus; sunt denique nonnulla) (sp. 

 Letterstedtiai), in quibus caules evolvuntur quasi proprii, structura et functionibus 

 a .parte superiori diversi. Quse ita fiunt caules in Letter stedtia, in aliis stipite 

 plus minus conspicuo, aut in apodis area quadam basali, structura propria 

 dignoscenda, reprsesentari putares. De his vero omnibus infra Genera diversa 

 seorsim dixi. 



Quoque in fronde adulta quasdam fieri setatis differentias, in dispositione 

 et forma cellularum conspicuas, facilius observatur. Dum frondes, quse longi- 

 tudine magis increscunt, ssepe gerunt cellulas in series longitudinales ordinatas, 

 alia?, quse magis latitudine amplificantur, saspe cellulis sine ordine conspicuo 

 dispositis contextse sunt; quod vero in aliis Speciebus al i ter fieri, multa exempla 



