Till Algernes Systematik. • • 



directione, ab ea totius frondis quasi aliena, prolongatse, articulatin dividuntur ; 

 dein, articulis annuliformibus eodem modo iterum iterumque divisis, filum oritur 

 quasi sui juris, quod ' aut novum lobum frondi maternse addit, aut ab ea se- 

 paratur, novam frondera generaturum. Ejusmodi fila inchoautia, nunc ab apice 

 frondis adultioris evoluta (Jessen Tab. II. fig. 11), nunc lateralia et marginem 

 sequentia (Lagerst. fig. la), nunc a parte inferioris frondis deorsum tendentia 

 (Jessen Tab. II. fig. 9; Lagerstedt fig. 3), adparenter novum stipitem incipien- 

 tia, observarunt. Hoc modo formse obveniant (Prasiolge stipitatse), quse superne 

 quasi duabus frondibus obovatis, at lateraliter concretis constantes, deorsum in 

 duos stipites omnino distinctos desinant. 



Ab hoc multiplicationis genere non admodum distat aliud, quod separa- 

 tione loborum jam evölutse frondis consequitur. Ssepius nimiium in fronde 

 magis dilatata observantur cellulse singulse aut paucse, quas ob contentum palli- 

 diorem sensim emorientes putarem. Nunc ejusmodi vidi plures seriatas, qui- 

 bus demum emorientibus lobos in eadem fronde, antea contiguos, demum se- 

 paratos et frondes sui juris formantes, generari finxi. 



Utrumque hoc multiplicationis genus, a propagatione, quse per organa 

 propagationis propria (sporidiis et sporis) efficiatur, probe distingnendum mihi 

 videtur. Simile aut omnino analogum in multis Algis habemus, in quibus 

 rami aut partes prolificantes a fronde inatre separantur, novas frondes forma- 

 turse. Analogum quoque conjicio quod per gonidia (h. e. cellulas a fronde 

 matre separas) in Lichenibus seepissime obvenire constat. Sporidia, vero, velut alia 

 propagationis organa propria, tota sua evolutione ab his diversa, ex eo prse- 

 cipue dignoscenda, quod non constant parte quadam plantse matris, quse se- 

 paratur, sed in organis (cellulis) plantee matiis producuntur, extra frondem ma- 

 ternam vitam sibi propriam demum incipientia. 



Quse si ita sint, patet neque jure gonidia sporidiis comparari, neque, si in 

 una planta sporae aut sporidia cognita sint, in altera tantuin gonidia, jure 

 dicere licere unam plantam ab alia differre characteribus, quse ab ipsa diver- 

 sitate organorum deducuntur. Quia in Prasiola gonidia sibi tantum cognita 

 habuerunt, in Ulva vero et Enteromorpha sporidia observata fuerunt, et utra- 

 que organa iis characteribus prsedita, quibus haac organa ubicumque dignoscan- 

 tur, Prasiolam, ab Ulva separatam, quin imrao diverse familia? adscribere 

 voluerunt *). 



*) Jessen, qui Prasiolam gonidiis immobilibus tantum propagari credidit, hane ab Ul- 

 vaceis disersam, ad familiam quandam Blastosporearum retulit, cujus charactei-es principales in 



