118 J. G. Agardh. 



In nonnullis harura speciebus serialis dispositio adhuc in fronde adultiore qui- 

 dem manet, forsan ipsa forma cellularum subquadratica serialem dispositionem 

 conservante; in pluribus aliis. quarum cellulre fiunt magis rotundato-angulatse, 

 serialis dispositio demum omnino evanescit, et hoc prsecipue, ni fällor, in indi- 

 viduis, qua; amplitudine frondis magis augentur. 



Cellulsp, quibus fröns adulta constituitur, sunt rarius — et hoc prsecipue 

 in Glatliratis — diiectione frondis elongatse; in plurimis (a facie visis) cellula? 

 fere sunt seque latse ao longse; sectione transversali frondis observatse, juveniles 

 plerumque magis quadraticse, adultiores verticaliter prolongatse, ipso lumine 

 cellulse in illis rotundato, in his obovato. In paucis (Ent radiata) jam in 

 fronde juvenili cellulse videntur verticaliter elongata?, endochroraatibus obovatis 

 extrorsum radiantibus. Stipites, plerumque superne tubulosi, sunt nunc firmi- 

 tate membranse insignes, et cellulas offerunt ssepe verticaliter admodum pro- 

 longatas. In parte inferiore stipitis tubus ssepe obturatus videtur massa sub- 

 informi substantiee intercellularis [Tab. IV. fig. 111). Cellula?, quse hane par- 

 tem stipitis atnbiunt, nunc quoque proxime superiores, introrsum sa3pe cauda- 

 tim prolongatse videntur in filum inferne hyalinum; numerosa ejusmodi fila 

 secus parietem interiorem superioris stipitis decurrentia, et in inferiore sub- 

 stantiam intercellularem varia directione permeantia, demum in discum radica- 

 lem excurrunt; functiones quasdam radicales his adtribuendas esse, easque 

 analogas esse cum iis, quse in Florideis etc. obvenire cognitum est, jam supra 

 monui. 



Endochromata quoad situm et adspectum in diversis speciebus paulisper 

 diversa adparent. In nonnullis (Ent. HopkirJcii) constant fascia laxius cohse- 

 rente pellucida virente, in medio cellula? ssepe sita; in aliis (Ent. compressa) 

 endochroma, adparenter magis homogeneum, praacipue supra partem cellulas ex- 

 teriorem seque effusum observare credidi. Forsan suspicari licet endochroma 

 leetius-virens, quod nutrimentum plantas parat, partem cellulee magis prominulam 

 et luci objectam prsecipue adamare; serius in planta fruetifera- majorem partem 

 luminis cellula? contentu granuloso quasi faretam, in pluribus speciebus obser- 

 vavi. Animadvertere placet mihi adparuisse endochromata in Enteromorphis 

 minus scatere amylacea substantia quam in speciebus Ulva? plerumque obtineat, 

 utpote jodio adposito endochromata colorem fuscescentem in Enteromorpha, 

 coeruleum in Ulva, assumere plerumque observavi. Fordan hoc modo explicatur 

 species Ulvse (velut Porphyra?) inter species edules quondam nominatas fuisse 



