120 



J. G. Agardh. 



sunt verticaliter obovatse, nempe extrorsum crassiores quam introrsum, ita ut 

 turgescentes extrorsum necessarie cogi viderentur, spatium vacuum introrsum 

 formaturas. Hinc cellulas marginales {Tab. IV. fig. 110) hujus speciei circa 

 spatium vacuum conspicuum (sectione facta transversali) dispositre adparent, 

 dum ese, quge planas paginas conficiunt, sunt invicem quam maxime adproxi- 

 matse. Cellulis marginalibus in hac specie ulterius multiplicatis, margines fiunt 

 undulato-crispata?, formas frondi tribuentes, quas aut U. Mnzam, aut Ent. 

 crispatam nominarunt. 



In Enteromorphis plerumque obtinet ut stipites superiores et partes frondium 

 inferiores saturatius virescunt, superioribus pallescentibus. Hinc Forsan concludere 

 licet partes frondium inferiores, esse diutius vegetas, quin etiam his suppeditari 

 novos et prsecipuos vires, quibus fröns nova formaretur, si superior pars quo- 

 dam modo deleta fuerit. Quse si ita sint, explicari puto quomodo oriantur 

 frondes illse, in quibusdam speciebus Enteromorphse (E. compressce) haud raro 

 obvenientes, quse quasi stricturis strangulatse adparent, et quibus forsan con- 

 jicere licet olim inductum fuisse Rothium, species Enteromorphse ad Confervas 

 referre. Si enim, apice frondis emortuo, ex parte suprema vivente, novum 

 nasceretui' incrementum, hoc quoque ex suo originis loco in formam obovato- 

 tubulosam, quam speciei propriam novimus, sine dubio tenderet. Stadia evolu- 

 tionis plura aut pauciora, quee ad individuum iterum integriusculum conficien- 

 dum contulerant, ita dignoscerentur stricturis, in ipso limite inter diversas evo- 

 lutiones factis. Si dissecatur ejusmodi- strictura qusedam inferior et angustior, 

 longitudinali facta sectione, adpareat ipsam membranam frondis ad stricturam 

 esse introrsum incrassatam, nempe cellulas esse verticaliter prolongatas (in Ent. 

 compressa vidi has cellulas sua latitudine pluries longiores) hyalina cellula? parte 

 introrsum prsecipue prolongata. Cellulse a facie visse quoque his locis parieti- 

 bus crassioribus cinctas adparent, et quse sunt supra stricturum proximse fiunt 

 caudatim prolongata?, et interiore latere in nlum hyalinum decurrentes. Ipsum 

 tubum obturatum vidi massa gelatinosa informi, quam fila tenuiora sine ordine 

 intertexta percurrunt. Ha?c fila paitem inferiorem constituere cellularum su- 

 periorum caudatim decurrentium assumere non dubito. Ejusmodi structuram 

 quoque stipitem inferiorem offerre jam supra monni. Quoque in nonullis spe- 

 ciebus vidi ramorum adultiorum partem infimam consimili modo filis a cellulis 

 proxime superioribus caudatim decurrentibus obturatam (Tab. IV. fig. 107 — 108). 

 Quod igitur est stipitis pars inferior toti frondi, id videtur pars strangulata 



