132 J. G. Agardh. 



Cseterum arrepta obvenit: 



a. gyratå frondibus cylindraceis flexuosis implicatis. 



b. maxima frondibus magis vage bulloso-inflatis, diametro nunc ultra polli- 



caribus. TJ. intestinalis maxima Ag. Sp. p. 419. 



Hab. in sinubus tranquillioribus oceani atlantici superioris, nec 

 non in fossis submarinis aut aqua dulci impletis et rivulis pla- 

 cidis Europse. Specimina memorantur ex India occidentali et 

 mari Caspico. 



Quamquam vulgatissima planta et a plurimis observata, tamen omnibus 

 dubiis haud liberata. Ulvam flexuosam Wulfeni plures recentiores cum Ent. 

 intestinali identicam habuerunt; quomodo hse distinguantur jam supra monui. 

 Soleniam Bertoloni Agardh ad Ent. intestinalem referunt Algologi Anglise 

 (Greville, Harvey 1. c); mihi illa potius ad Ent. Linzam adproxiraanda videtur. 

 Quse ex Groenlandia & Spetsbergen allata fuerunt specimina, nomine Ulvge 

 intestinalis inscripta, forsan omnia ad Ent. arcticam, supra descriptam, referenda 

 suspicarer. Specimina vero Ent. intestinalis vidi ex Foeroa et Norvegia supe- 

 riore. In his, quse paulo accuratius examinavi, vidi cellulas polyedras in supe- 

 riore parte frondis tubuloso-inflate inordinatas, inträ parietes crassos endochroma 

 conforme foventes; in parte superiore stipitis tenuioris elongati cellulas vidi 

 conformes at sat conspicue longitudinaliter seriatas ; in parte inferiore stipitis 

 cellulse fuerunt fere rectangulares , paulo longiores quam latse. In stipite 

 transversaliter secto observavi cellulas verticaliter elongatas, interiore strato 

 crassiusculo substantiee intercellularis munitas, quod fuit hoc loco fllis a cel- 

 lulis inferioribus caudatim prolongatis decurrentibus occupatum. Quse om- 

 nia in Ulv. intestinalem quadrant. Quoque in individuis, ad öras nostras 

 provenientibus, normales rami tenuiores deprehenduntur, a parte inferioris frondis 

 adultioris egredientes; in his maxime juvenilibus et tenuissimis fröns est cellulis 

 superpositis articulata; in paulo adultioribus articuli medii constant cellulis 

 geminis collateralibus. Ulteriore facta divisione fröns paulo latior componitur 

 cellularum pluribus seriebus longitudinalibus. Quo vero magis fröns amplitu- 

 dine augetur, eo magis turbatur serialis ordo cellularum, et in formis vulgari- 

 bus jam supra stipitem brevem cellulas inordinatas dicere licet, dum in Ent. 

 tubulosa serialis ordo quoque in partibus adultioribus superioris frondis sat 

 conspicuus permanet. Quo magis fröns amplitudine augetur, eo facilius quoque 



