148 J. G. Agardh. 



cohgerentem. Pone series singulas aut geminas, quee oculo objiciantur, nunc 

 totidem posteriores adsunt, modo prorsus consimili formata3, quare in filo, 

 adparenter biseriato, quaternas series adesse constat. Hinc nomen Tetraneraee 

 his plantis tribuit Areschoug, quas Genus proprium constituere putavit. Aecidit 

 vero quoque, quod singulee cellulse faeialium unicam cellulam posteriorem gene- 

 rant, quee tunc ssepe spatium inter gerainas series occupat, quare filum duabus 

 seriebus facialibus et unica posteriore constitutum aliquando obvenit. Hac 

 cellula posteriore translucente, frondera quasi filo proprio percursum sibi finxe- 

 runt auetores. Sunt quoque, et hi forsant sint plurimi, qui cellula propria 

 posteriore non observata, frondera articulatam considerarunt, articulos vero stria 

 longitudinali percursos (Bory in Biet. Glass. Vol. XIII. sub Percursaria). 

 C. Agardh, quem citavit Bory, de striis tum longitudinalibus tum transversali- 

 bus loquitur, expressis vero verbis prseterea dixit articulationem non esse con- 

 fervoideam, sed potius cellulas Ulvarum semulantem. 



Quse sa?pe observata fuit Ulv. percursa, ut plurimum tantum duabus serie- 

 bus facialibus cellularum (quaternatarum) constituitur ; sunt vero alise formee, 

 qua3 an proprias species constituant nescio, in quibus cellularum series longitu- 

 dinales a facie conspiciantur numerosiores (forma polysticia nob); qui aliquando 

 observati fuerunt ramuli, a margine prolificantes, in ejusmodi forma polysticta 

 (cfr. Blarv. Phyc. Brit. tab. 352), quantum scio, fere tantum obvenerunt. Sunt 

 denique alise formse, his antea memoratis quam proxime vicinse, in quibus 

 cellularum series geminse aut plures non in eodem piano collaterales sunt, sed 

 singulse series plus minus cruciatim a linea centrali divergunt. Ejusmodi 

 forma, si de specie non errarem, mihi est Ent. Ralfsii (Harv. Phyc. Brit. tab. 

 282); in qua prseterea non raro obtinet ut cellulee unius seriei non in eodem 

 piano verticali desinunt, quo cellulaB vicinarum serierum. Denique animad- 

 vertere decet quasdam existere formas, ad Percursariam relatas, mihi magis 

 dubias, quse teretiusculee et proprius raraosee dicuntur, (cfr. Zanard. Syn. Alg. 

 in mari adriat. collect. Tab. VIII. fig. 3); hee tantum in Algis majoribus 

 obvenientes, et minut», a veris Percursariis magis differunt. — Raro in formis 

 bene evolutis obvenit ut series diversa? cellularum invicem paulisper separan- 

 tur, spatium vacuum angustius in medio linquentes, et ita ad formam tubulosam, 

 Enteromorphis aliis plurimis characteristicam, plus minus tendunt. Fila, quee 

 in forrais vulgaribus plerumque simplicia manent, saBpius vix ultra capillaria 

 obveniunt, et plurimis teretiuscula adpareant. Ipse vero et quidem pra?cique in 

 formis latioribus fila paulisper complanata et canaliculata observare credidi, 



