Till Algemes Systematik. 



H 



r >3 



neque ex icone pessima ihtelligatur. In descriptione, (ut ipse dixit) observa- 

 tionos Borreri de planta, quse mihi diversa adparuit, sequitur; et iconem a 

 Hookero ad specimen exsiccatum exaiatain inspicienti facile qiiis crederet Chor- 

 dariam paradoxam hoc loco depictam fuisse. Ita, revera paradoxa permannit 

 planta memorata. 



23. Ent. clathrata {Roth. cat. Bot. III. p. 175) pallide virens, tubulosa, 

 tubulis ssepe ultra setaceis teretiusculis plerumque raraosissimis , ramis 

 superioribus elongatis virgatis exsiccatione ssepe collabentibus, infimis sa?pe 

 . rigidioribus patentissimis, cellulis minus regulariter rectangularibus mox 

 fere hyalinis, in caule et ramis series longitudinales formantibus, vicinarum 

 serierum subalternantibus, endochromate minuto rotundato inträ parietes 

 eximie clathratos parum conspicuo. 



Conf. clathrata Roth. 1. c. (fide descript. et spec. a Mertens. determinati). 



Ulva clathrata Ag. Sp. p. 422 (exclus. synon et variet) Icon Alg. Europ. 

 tah. 17. 



Ent. clathrata Kiltz. Tak Phyc. Vol VI. tah. 33? 



Enterom. erccta Hook. (non Lb.); Harv. Phyc. Brit. tah. XLIII. (haud 

 bene) fide Sp. in Wyatt Alg. I) anm. nio 166. 



Ent. procera Ahln. Enterom. p. 40 (partim) fide citat. Aresch. Alg. Scand. 

 exs. n:o 225. 



Ulv. clathrata Le Jolis Alg. Mar. de Cherb. p. 48, exclus. variet. et syn. 



Hab. Algis lapidibusque adfixa, ad littora sabulosa Europse totius inde 

 a superiore mari Baltico (ad Dalarön) usque ad intimum sinum maris 

 adriatici; cgeterum ad New York et insulas Indise occidentalis ; in mari 

 australi ad littora Tasmanise et Nova? Zelandise. 



Qualem Ent. clathratam primum a Rothio et veteribus intellectam fuisse 

 puto, talem hoc loco restituendam esse credidi. Recentiores plurimi aliam om- 

 nino plantam nomine Ulvse clathratse indicantes, primariam sub diversis nomi- 

 nibus proposuerunt. Ideam speciei et nomen, primaria? aptissimum, omnino 

 permutarunt. De Ent. ramulosa, qua? est recentiorum U. clathrata, infra 

 dicam; de characteribus speciei Rothiana? hoc loco pauca addere placet. Suam 

 plantam e mari Baltico (ad insulam Femern) habuit Roth, quo loco Ent. ra- 

 mulosam obvenire dubito; Mertens, quem species Rothianas cognovisse putares, 



Lunds Univ. Årsskrift. Tora. XIX. 20 



