1G2 J. G. Agardh. 



videre credidi. Zonam quandam supremam monostromaticam initio obvenire 

 facilc suspicarer. 



Stratum internum fibrarum radicantiam, quod cellulis infimis in appendicem 

 prolongatis oiitur, in Enteromorpha et Ulva tantum in parte infima frondis 

 obvenit. In specie Australasica, quam ad Genus Letterstedtiee referendam esse 

 putavi, stipites plus minus elongati, fere caules proprii dicendi, formantur, in 

 quibus eandem structuram, at magis evolutam, observavi. In his Generibus hoc 

 stratum fibrarum radicantium internum manet; in iis vero Ulvacearum formis, 

 quas ad Monostromata referunt, in quibus frondes initio tubulosse demum mem- 

 brana longitudinaliter rupta in lacinias plus minus deorsum productas solvun- 

 tur, stratum fibrarum radicantium quoque fit denudatum et externe unam 

 paginam obducit. In Porphyra, cujus species ni fällor omnes monostromaticse 

 inchoantur, licet in multis et forsan plurimis fröns postea fit distromatica, stratum 

 fibrarum radicantium in utraque pagina evolvitur externum. In Bangia, cujus 

 frondes filiformes clausa? permanent, idem stratum in parte infima frondis in- 

 ternum obvenit. 



Pulcherrima analysi, quam suse Ulv. lactucse dedit Thuret, satis hodie 

 constat esse cellulas marginales, per zonam 2 — 3 lineas latam, totam fere su- 

 periorem partem frondis ambientem, colore dilutiore jam oculo nudo dignos- 

 cendam, dispositas, qua? primam generationem sporidiorum generant. His eva- 

 cuatis novam zonam fieri sporidiiferam, et hoc usque ad viciniam arese basalis 

 iterum iterumque continuari, credere fas est. Cellulse evacuatse, frondi adhuc 

 adhperentes, formam suam et parietes distincte lineatos retinere mihi adparue- 

 runt; adposito Chl. Z. Jodio membranas coerulescentes vidi, orificio eruptionis 

 defectu coloiis in his adhuc dignoscendo. In Monostromatibus propriis partes 

 evacuatse admodum mucosse adparent, parietibus in mucum, ut videtur, abeun- 

 tibus. In Ulvariis, contra, zona fertilis evacuata persistit, parietibus stricte 

 limitatis formam cellulse conservantibus. In Enteromorpha, quantum novi, est 

 superior qua?dam pars frondis quse fit fructifera; evacuatis in hac sporidiis zona 

 angustior et mucosa hyalina frondem inferiorem, nondum pra?gnantem, limitare 

 videtur. 



In Ulvis, quarum frondes adultiores latitudine vix minus augéntur quam 

 longitudine increscunt, dispositio cellularum in series longitudinales raro con- 

 spiciatur. CellulaB, a facie visse, rotundato-angulatse adparent. Si a margine 

 superioris frondis deorsum sequantur, cellute suprema? parietibus tenuioribus 

 magis invicem adproximata^ videntur; inferiores, sensim magis magisque in- 



