Till Algernes Systematik. 



171 



confirmatur. Nimirum in superiore parte plantse tenuioris vidi membranam 

 distromaticara contextam cellulis, quse sunt directione tangentis fere duplo 

 longiores quam verticaliter sunt elongatre, strato cuticulari et interstromatico 

 adhuc tenuioribus; in parte rigidiore ejusdem speciminis transversaliter secta 

 cellulas vidi ambitu sub-quadraticas, aut verticaliter paulo longiores quam 

 directione tangentis, strato cuticulari et interstromatico hyalino sat conspicuo, 

 nunc quoque admodum crasso; cellulse utriusque partis, a facie visse, rotundato- 

 angulatse. In planta adultiore sunt partes supremse et extimse totius frondis, 

 quse primum fiunt fructiferse et sporidiis emissis demum limbo, lineam aut semi- 

 pollicem lato, decolorato frondem cingunt. Eodem modo novas generationes 

 sporidiorum in partibus margini decolorato proximis, continuo generari credere 

 licet, donec tota pars frondis superior fuerit evacuata; persistente, ut suspicarer, 

 ima parte atrovirente sub nova periodo vegetationis novam frondem generatura. 

 Hane partem pertistenem cum a j tate sensim et crassitie et magnitudine 

 augeri, forsan quoque assumere licet. Eandem strueturge diversitatem in frondi- 

 bus eximie rigidis observare licet, ita tamen mutatam, ut cellulse, transversali 

 sectione observatee, sunt verticaliter magis elongatse, suo diametro usque 2-plo — 

 3-plo longiores et strato cuticulari magis evoluto. Tota planta juvenilis est 

 intensius virescens, quandoquidem immo sub-seruginoso-virens, senilis vero fit 

 demum sub-livida. Ex planta exsiccata hujus haud raro adparent endochio- 

 mata quasi extrorsum attenuata (subconica); quod contractioni strati cuticularis 

 sub exsiccatione factae, adscribere propensus essem. 



Foramina fere semper, quin immo in frondibus juvenilibus et parum dila- 

 tatis hujus speciei, adsunt, at aliquando numerosissima speciem propriam 

 designare crediderunt. Foramina nullo modo animalculorum opere formari, 

 ut hoc statuit Greville, ex analogia cum U. reticulata järn deducere licet. 

 Quum tota fröns augmento et divisione cellularum continuo increscit, forsan 

 credere licet cellulas, sine distincto ordine positas, aliis locis nimium augeri, 

 aliis evolutione sensim retardata, fieri emorientes et dissolutas, et his locis fora. 

 mina sensim formari. Equidem in fronde foraminibus numerosioribus insigni 

 vidi cellulas sparsim obvias endocbromate viridi destitutas, quibus demum emo- 

 rientibus foramina oriri facilius crederem. Ubi in frondibus tenuioribus fora- 

 mina obveniunt, eadem margine hyalino anhisto piano cincta vidi ; in planta 

 rigidiuscula cellulas vicinas secus marginem produetas observavi, nunc quoque 

 sursum et deorsum deflexas, et numero auetas, marginem in utraque pagina 

 eminentem, minudssime crenulatum, efficientia. Prsecipue in planta crassiore, 



