172 J. G. Agardh. 



quam undarum violentia magis expositam fuisse puto, non tantum foramina in 

 disco, sed etiam margines totius frondis fiunt prominentiis longioribus brevi- 

 oribusque fere fimbriati. Luxuriante cellularum his locis evolutione margines 

 hoc modo firmantur; quod ne nimia dilaceratione solverentur omnino frondes, 

 fieri putares. 



De forma quadam Australia?, quse an ad Ulv. rigidam vere pertineat dubito, 

 statuit Areschoug (Phyc. nov. p. 44) illarn semper parasiticam obvenire in 

 eaulibus Caulinise, Ulvam eapensem (U. rigidam) vero semper rupineolam esse; 

 frondemque initio umbilicatam, denique in frondes separatas fieri fissam. Quod 

 primum locum natalem attinet, dicere opportet me quoque U. rigidam fere 

 semper rupibus saxisve adnatam vidisse; rarius autem quoque aliis Algis ad- 

 natam observavi. In plantula, hoc modo affixa, nondum semipollicem longitu- 

 dine excedente, frondem vidi sublanceolato-oblongam, margine paulisper laeera- 

 tam, foramine uno aut altero jam instructam, inferne in stipitem cuneatum 

 contractam. In plantula bi-tripollicari, supra stipitem magis conspicuum, fröns 

 superne est magis dilatata, fere reniformiter expansa, profundius laciniata, fora- 

 minibus numerosis. In hujus parte, circiter semipollicem supra radicem verti- 

 caliter secta, vidi frondem distromaticam cellulis ambitu subquadraticis, endo- 

 chromate rotundato magis homogeneo. In planta rupicola frondes plerumque sunt 

 ad imam basem crispato-lobatas, stipite parum conspicuo ; alii lobi hujus frondis 

 excrescunt maximi; alii persistunt minuti, suo ordine postea ni fällor excres- 

 centes. Quo adultior planta, eo magis area basalis increscit crassitie, evolutis 

 sensim numerosioribus filis interioribus in centrali laminse parte; hoc modo 

 stipes cuneatus sensim fit externe magis magisque conspicuus, et interne stru- 

 ctura propria distinctus, quare frondes seniles saepe adparent quam evidentis- 

 sime stipitati supra radicis partem propriam. — In specie Australasica, quam 

 ad Genus Letterstedtise referendam putavi, frondes initio Ulvam rigidam fere 

 referunt, at partes inferiores sensim in caules fere lineares plus minus compo- 

 sitos mutantur, quibus est structura qualis in stipite Ulv. rigidse; an ad hane 

 speciem potius referenda sit species supra memorata Areschougii, decidere non 

 ausus sum. 



Ut ex dispositione formarum supra data pateat, de limitibus speciei quam 

 maxime dissentiunt Auctores. Quia plurimi suas species ad exteriorem formam 

 definire conati sunt, hand facile dicitur quid sub nominibus datis revera com- 

 prehendere voluerunt. Plurimos recentioris sevi Algologos nostram speciem sub 

 nomine Ulv. lactucse et Ulv. latissima? intellexisse putarem. Inter Ulv. latis- 



