176 j. G. Agardh. 



hserent, et separantur posterius, quique in suo petiolo terminales; nimirum in 

 lamina adhuc tenuiore sparsim oriuntur foramina, quae sensiin prolongata et pluri- 

 bus confluentibus demum lacinias latiores in minores et angustiores iterum 

 iterumque separant; quo fit ut lobi superiores, qui terminales persistunt, stipiti- 

 bus elongatis linearibus, latitudine ssepe vix lineam superantibus, suffulti fere 

 folia propria cuneata, integriuscula aut iterum in lobos novos excrescentia, semu- 

 lantur. Basis totius frondis ab initio dilatata et supra callum radicalem pri- 

 marium sessilis, sub hac evolutione persistit, at a parte infima incrassata, sur- 

 sum sensim magis expansa, oritur caulis complanatus linearis, inferne latior, 

 mox partibus lateraliter separatis fere pinnatim divisus, pinnis fasciculos se- 

 paratos frondis sustinentibus ; pinnse eodem modo petiolis, folia terminalia 

 gerentibus, decomponuntur. Stipitibus (quoque superioribus) transverse sectis, 

 apparet iis esse structuram a foliis diversam; nimirum dum folia distromatica 

 constant duabus seriebus cellularnm, qua? sunt verticaliter paginas versus elon- 

 gata?, et invicem separantur intermedia zona hyalina substantise intercellularis 

 (parietibus incrassatis cellularum introrsum versis generata), in stipitibus, contra, 

 inter cellulas utriusque paginse stratum internum adest, filis hyphoideis den- 

 sissime stipatis constitutum, quod immo crassitie utrumque stratum paginale 

 superare vidi. Hac structura cum ea, quse in aliis speciebus Ulvacearum adest, 

 comparata, patet caules et petiolos, in nostra specie ita adparentes, revera cum 

 stipitibus simpliusculis et parum conspicuis aliarum Ulvacearum esse analogos. 

 In Letterstedtia insigni (Aresch. 1. c.) hoc stratum internum desiderari videtur. 

 Structura comparata speciem novam ad Genus Ulva? vix pertinere putavi. 

 Utrum vero melius ad Letterstedtiam referatur, forsan dubium videatur. Nimi- 

 rum in specie typica Generis modo non parum diverso örtum foliorum et 

 caulium descripsit Areschoug. Licet partem inferiorem plantas coram habuerit, 

 utpote callum radicalem descripserit, tamen expressis verbis dictum video stratum 

 illud internum, quod in nostra admodum evolutum vidi, in sua omnino desi- 

 derari. (In specimine mihi dato planta? admodum elongatse tantum pars su- 

 perior adest). 



Dum vero dubia de affmitate solvuntur, utramque speciem Letterstedtia? 

 adnumerandam esse putavi. 



1. Letteest. insignis (Aresch. 1. c. Tab. 1.) ex Port. Natal. 



2. Letterst. petiolata (J. Ag. mscr.) fronde juniore sessili, lamina quoquo- 

 A r ersum expansa profunde laciniata, laciniis inferne linearibus, sursum sen- 



