Analeeta Algologica. ,J ' 



alise latiores ; alia? simplices, alise suo ordine ramulo uno aut altero instructse, alise demum Ln ramos 

 frondis, quos dixi abeuntes. Fimbrias lias omnes, ut excrescunt, sensim introrsum incurvatas di- 

 cerem; maxime juveniles lineares et simpliciusculas, paulo adultiores supra stipitem quasi sim- 

 plicem, sursum cystocarpio marginali nunc truncatas, nunc deorsum quasi apiculo geniculatim di- 

 vergente bracteatas; fimbrias autem ad divisionem pronas mox ramulis pluribus instructas et sen- 

 sim suo ordine pinnatas, et in segmenta frondis abeuntes. Fiinbrise plurimse sua longitudine lati- 

 tudinem frondis vix superant. 



Sectioiie facta frondis transversali structuram Callophyllidis recognoscere credidi, nempe eel- 

 lulas interiores frondis majores oblongas et facilius tumentes invieem disjunctas vidi tilis inter- 

 cellularibus tenuioribus, in stratum corticale frondis, ni fallor, excurrentibus. In fronde vero exi- 

 mie complanata celluke istse majores secus medianam lineam utrinque fere unica tantum serie a 

 margine ad marginem ducta disponuntur, quare cavendum ne hanc structuram Rhodophyllidis spe- 

 ciem indicare putares. Cavendum quoque ne Oystocarpia marginalia, transversa sectione obser- 

 vanti obveniant quasi in pedicello terminalia; ita nimirum observata eadem globosa vidi, intra 

 suum pericarpinm, strato corticali paulisper magis evoluto, et cellUlis inter-cellularibus magis elon- 

 gatis in stratum circumnucleare fihs anastomosantibus contextum; nuclcum centralem pluribus 

 nueleolis constitutum vidi. Nucleoli singuli separantur filis paucis anastomosantibus, supra nucleum 

 densioribus ; at nullomodo adparatum carpostomii, speciebus Rhodophyllidis characteristicum dete- 

 gere valui. Gemmidia ipsa nullo certo ordine intra nucleolos conglobata, oblongo globosa vidi; 

 sinoulos nucleolos strato filorum anastomosantium invicem disjunetos. 



Speeiem hanc, jam sub anno 1883 missam, diu mihi dubiam servavi, utpote fructibus non 

 bene evolutis nescius cui Generi pertineret. Demum specimen habui cystocarpiis rite evolutis et 

 strnctura comparata cum Callophyllidis speciebus affinitatem demonstrans. Qualiter hodie dispo- 

 nantur species hujus Generis, patet Conspicuam obvenire differentiam tum quoad habitum frondis, 

 tum quoad situm cystocarpiorum ; dum nimirum in nonnullis speciebus frondes obveniunt com- 

 planatse, cystocarpia frondibus immersa gerentes, sunt alise in quibus frondes admodum decompo- 

 sitse certis quiVmsdam locis in cystocarpia quasi magis propria intumescentes. Inter species vero 

 ita quasi extremas alise sunt intermedise, quibus speciem hodie deseriptani adnumerandam credidi. 

 Epicrisin scribens ad sectionem Generis Iil spccies quasdam Europteas, quas habitu frondis Rlio- 

 dymenias referentes dixi, alias vero ad oras australes obvenientes, quas Calliblephariformes desciipsi 

 ntpote fronde decomposito-pinnata instructas; speciem novam inter has suo modo intermediam, at 

 Calliblephariformibus pertinentem lubenter assumerem. 



X. De Erythroclonio Muelleri, et fovmis quibusdam ex habitu 



ditticilius dignoscendis. 



Jam ex icone data et ex iis, qme ile hac specie dixit Tlarvey, Phycologiam suam Australem 

 claudens, eoncludere liceat hanc esse speciem rarius observatam et facilius confundendam cum 

 planta anstrali alia, quam in rollectionibus sat frequentem obvenire constat. Revera eam sua ex- 

 teriore forma noii tantum cum Rhabdonia verticillata ita convenire constat, ut non nisi analysi 

 rtracturse facta de distinctione luuum specierum certiorem me putaverim; quin immo structuram 

 comparanti aliquando dubium adpareat, anne in ipsa Rhabd. verticillata aliquando cellula qusedam 

 centralis, a filis ambientibus diversa adesset. Cui vero contigerit ipsam illam plantam observare, 

 quam nomine Eryfhroclonii Muelleri designatam voluit Harvey, ei sane vix dubium videbitur, duas 

 species a Harvey designatas revera admodum diversas esse, quamquam externo hahitu simillimas 

 et iimxIo qno sub aetatis stadiis diversis mutantur, sat convenientes. 



Xec tamcn liis, quee attuli, dubia omnia, quibus species dictse contaminantur, allata putarem. 

 Kxstat revera alia Rhabdoniae species, quam comparato habitu externo Erythroclomum Muelleri 

 ailhuc magis referentem dicerem, quam nullo nomine designatam sub n:o 392 distribuit Harvey, 



