Analecta Algologica. 39 



3. Coeloclonium clavifebum. Epicrisin Floridearum scribens, sub nomine Coel. incrassati 

 speciem Coeloclonii Generis descripsi validam, eaule crassitie pennse anserinse et quod superat in- 

 structam, ramis conformibus at duplo tenuioribus pinnatim cxeuntibus, primitus paulisper invicem 

 distaiitibus, dein novis sa-pe ad basem priorum pullulantibus, et in speciminibus cystocarpia per- 

 magna generantibus adspectum foro uvseformem plantse, ut videtur admodum gelatinosae praeben- 

 tibus. Hujus dein alia specimina habui, utpote nondum seque cystocarpiis fertilia, adspectum 

 minus ramentis et cystocarpiis imeformen praebentia, attamen valida, pedalia caule pennam cor- 

 vinam saltim crassitie sequante et ramulis pennani passerinam crassitie superantibus. Praeter hsec 

 vero, evidenter ad eandem speciem rcferenda, quoque pauca babui e Tasmania sub n:o 294 a D:na 

 Meredith et sub n:o 34 a Halloran missa, quse magnitudine partium et toto habitu Rhabdoniam 

 clavigeram ita referunt ut incauto ad banc speciem fere sine dubio pertinentia viderentur. Utrum 

 hsec formam juniorem ejusdem speciei constituant, an speciem sui juris, decidere vix hodie 

 liceat : in uno autem specimine observavi soros sphaerosporarum infra apices ramulorum, zonam 

 transversalem more diceres Laurencia? constituentes; quod speciem adultam propriam indicare vide- 

 retur; hanc interea nomine Coeloclonii claviferi designare placuit. 



De his Coeloclonii formis animadvertere placet caules ab initio continuos, nec articulatim 

 constrictos videri, cellulis fere triplicis ordinis contextos, extimis nimiruni brevioribus rotundato 

 cubicis, et intima serie axillari, in qua cellulam centralem propriam srepius dignoscere liceat. Sub 

 stadio evolntionis magis provecto cellulas strati interioris in segmento longitudinali elongatas vidi; 

 et in segmento facto transversali cellulse ha j medi» per lineas, a margine ad marginem frondis 

 excurrentes, disposita? mihi adparnevunt. Specimina, qiuc sub nominc C. incrassati primum de- 

 scripsi, habitum admodum diversum, magis cum speciebus typicis Coeloclonii Generis congruentem 

 nffene, dum speciniina hodie memorata Ehabdoniam clavigeram multo magis referentia dicerem. 

 Eami ramulique utriusque ad basem contracti, magis clavati in forma angustiore, magis oblongi 

 adpareant m forma incrassata. 



In uno specimine Coel. incrassati vidi agglomerationes cellularum supra superflciem eminentes, 

 rotunilato-oblongas et sat magnas, quas cujus naturas essent dubitavi. In nulla alia planta me 

 consimiles observasse mcmini. Cellulas earum aeque magnas, rotundatas vidi, ct nullo certe ordine 

 dispositas, minores quam superficiales ipsius frondis. An in his antheridia Generis agnoscenda 

 essent, dubitavi. 



XI. 



Thysanocladia angustipolia (J. Ag. nov. sp.) frondibus a caule ancipite incras- 

 sato planis, opposite pinnatim decompositis, demum in axillis et secus rachi- 

 dem proliferis, pinnis patentissimis rachideque sensim seqnaliter incrassata 

 enervibus, pinnulis inferne uudiusculis hnearibus, a medio pinnulatis, supre- 

 mis apice pinnuliferis, sterilibus pinnis pinnulisque supremis omnibus subu- 

 latis, fertilibus .... 



Hab. ad ostia fluminis Oycrnorum Novse Hollandipe occidentalis. 



De Thysanocladia' speciebus olim scribens, duas sectiones Generis assumsi, quarum unam 

 fronde juvenili pinnatim decomposita pinnis oppositis, adultiore in axilla aut secus racbidem pin- 

 nas novas seriatas aut fasciculatas generante distinctam indicavi ; altei-nn vero pinnulis utrinque 

 singulis instructam. Cum hoc charactere ramificationis alium characterem junctum punctarem. Jn 

 nna nimirum frondes in media sua parte plus minus incrassatpe, quasi costatae et ala decurrente 

 marginata-, quasi pinnatifida* adsunt; in altera ipsae rachides cum a;tate fiunt incrassatse et nulla 

 ala decnrrentc cinguntur, at in liis inter pinnas primarias proprias generantur pinnuhe novse; et 



Acta keg. 8oc. Pbysiogr. Lnn.l. T. VIII. 6 



