40 J. G. Agardh. 



frondes in his proprie pinnatas lubenter dicereim Hoc charactere ramificationis conveniant species 

 istie, sat hahitu dissimiles, Th. Harveyana et Th. oppositifolia. -- At inter formas has adparenter 

 dissimiles, species hodie descripta mihi omnino intermedia adparet; magnitudine et habitu potis- 

 simum ad Th. Harveyanam accedens; pinnarum pinnularumque forma magis Th. oppositifoliaih 

 referens. Fructus in nostris nullos vidi; pinnas vero pinnulasque supremas ssepe truneatas vidi, 

 partibus fructiferis ut putarem dejectis. 



XII. De planta sphasrosporifera Areschougiae dumosae. 



Inter Genera nova a Harvey, ex Australia redeunte, instituta, fuit Areschougia, tum ex hahitu 

 in plurihus speciehus ah ipso delineatis, tum pnecipue struetura frondis, jn omnihus ut videretur 

 conveniente, facilius dignoscenda. Cystoearpia situ paulisper diversa in plurihus delineaverat ; 

 sphserosporas tantum in una specie et hac quidem habitu magis ab aliis ahludente in Phycologia 

 illustrata vidi; in charactere Generis sphajrosporas zonatim divisas Generi trihuit. Ipse postea, 

 suadente structura cystocarpiorum, Typos duos diversos intra limites Harveyani Generis agnoscere 

 putavi, quorum ununi Erythroelonio, alterum suh nomine Stenocladias ad SphaToeoceoideas juxta 

 Heringiain disponendum putavi. In utroque Typo alias species teretiusculas, alias complanatas 

 obvenire, assumere ausus sum. In speeiehus Stenocladhe ■nullam speciem spharosporiferam obser- 

 vare milii contigerat. Quum hodie sphanosporas vidi in specie illa sat distincta, quam nomine Are- 

 schouyue dtmiosw sterilem delineavit Harvey, quam vero cystocarpiis cognitis ad Stenocladiain revo- 

 candam esse postea docui — pauca hodie de spharosporis saltim hujus speciei - duni in ahis 

 Stenocladiis sphserosporse lateant — afferre placuit. 



In speciminibus quibusdam Ar. dumosce, in quibus frondes paulisper magis carnosas et coc- 

 cineas observare credidi, quam in speciminilms plerumque magis cartilagineis et lividis planta? 

 vulgaris, observavi apices in haud paucis ramulis esse paulisper siliquose inflatos. Transversali facta 

 sectiohe horum vidi stratum extimum in cellulas pyriformes mutatum; nempe pedicello tenuissimo 

 hyalino apicem pyiiforiuein, colorato nucleo instructuni, sustinente; hinc frons quasi strato proprio 

 basi translucente cincta adparuit, cujus in aliis partibus plantse nulla indicia observaveram. QuaJ- 

 renti milii dein partes magis evolutas contigit observare partes illas supremas a fronde solutas, et 

 intra membranam hyalinaiji nucleum coloratum, cruciatim in partes 4 subdivisum. Totum itaque 

 stratum exterius continuum (iu partibus frondis siliquose intiatis) sistere stratum proprium spha;ro- 

 sporiferum -- modo fere dicerem, quo idem in Gelinaria supra describere conatus sum — ad 

 sphserosporas generandas evolutum. Addere placet spluerosporas ipsas, hoc modo creatas, esse ad- 

 lnoduin minutas ita ut divisionis modum, non nisi suh auginento validiore clare percipere valuerim. 



/ 



» 



XIII. De Delesseriae sper-iebus quibusdam adnotanda. 



Quauiquam Genera oliita jam creata Delesseritf et NitophyMi in longe plurimis 

 speciebu.s admodum distincta adpareant, tamen in iisdem nonnullas esse species, 

 quaj quoad cbaracteres quasi alinormes, quibus uonnullse induuntur, inter utrumque 

 Genus ambigere euidam forsan viderentur. Ejusmodi exemplum in illa Delesseria 

 EndivicefoJia Harveyi sat cognitum habemus, qure, me judice, sistit si^eciem Nito- 

 phylli, ad species nempe nonnullas hujus Generis arctius accedens. Sunt alias 

 utriusque Generis species, quse charactere quodam sibi proprio ita alienai adpareant, 



