Analecta Algologica. OO 



fiuht directione frondis elongatse; ! nec al> hac directione abludunt celluke corticales, 

 suo ordine elongatae. 



Qua quideni rite comparata et perpensa tvpica harum plantarum structura, 

 jure quodam dicere mihi videor, potius inter easdeni quandam existere structurse 

 analogiara, quam eundem structuree typum in omnibus obvenire. Cui revera typo 

 principali, pertineat uostra planta, quam Ac. Gracilariam Sonderi constituere putavi, 

 id. me judice, vix dijudicatur, nisi cognita quoque structura Cystocarpii; ex qua 

 rite cognita ipsa indoles structurse quoque certius intelligatur. Hinc ignotis omnino 

 in hae Ac. Graeilaria cystocarpiis, prsematurum censeo de afnnitate Generis judi- 

 cium ferre. De planta vero hoc loco mentionem feci, utpote hanc plantam potis- 

 simum in vicinia Generis Mychodese a posterioribus Algologis Iianc plantam quse- 

 rendam esse, supposuerim '). 



Structuram plantae, quam typum Generis novi sistere finxi, suo modo rite 

 endogeneam lubenter dicerem. Finxi nimirum stratum axile esse quasi primarium,' 

 cellulis ejusdem articulos pyriformes ab angusta basi in clavam superne incrassatos 

 semulantibus contextum ; his ab apice incrassato articulos conformes emittentibus, 

 ramificationem oriri magis magisque compositam, quam candelabriformem dixi. Ut 

 rami candelabri increseere pergunt, eosdem in formam cylindraceam abire; et ejus- 

 modi fila adultiora esse, quae stratum axile constituere putarem. Ut vero ramuli 

 novi a candelabro primario oriuntur, ab his formari putarem fila strati intercellu- 

 laris, initio candelabriformia, demum suo ordine magis cylindracea, et suo ordine 

 novos articulos generatura. Hos articulos, in superiore ramorum parte extrorsum 

 iu clavam desinentes observare credidi, quam terminalem partem rami ab axe pro- 

 venientis sistere lubenter putarem. Qualem igitur ramificationis noriham putarem 

 in pluribus Florideis monosiphoneis, quas olim articulatas dixerunt, talem in Eudo- 

 genia nostra, rarius in aliis Florideis inarticulatis obvenientem, dicerem. 



Species mihi hodiedum unica novi Generis est: 



1. Ejjbogenia gractlakia J. A(/. mscr. (an Acanthococcus Gracilaria Sond. in 

 Linnavi VoJ. 25 p. 683?). 



Hab. ad oras australes Nov. Hollandise (spec. sub n:o 456 ex Port Elliot a 

 D:na Hussey mihi missum). 



*) Me quidem non fugit fuisse Algologos, qui me judice atructurje characteribus nimiam vim 

 tribuentes, urgere voluerunt affhutatem inter Genera, qualia Cystoclonium et Mychodea esse agno- 

 scendam. Mihi vero hanc opinionem illis hodie pertinere, de quibus olim dixerunt observandam 

 esse, non vero imitandam. Xuclei cystocarpiorum in Generibus dictis maturescentes et conglobati 

 in speciminibus antea exsiccatis quin immo cuidani consimiles adpareant, at revera modo prorsus 

 diverso hi quoque nuclei formari videntur. Fila interiora in utroque typo stratum interius frondis 

 efticiunt; in fructifera vero fronde Mychode;e hsec tila quasi concamerationes efliciunt, inter quas 

 (quasi parietales) singula gemmidia, onmia introrsum versa, et convergentia exeunt. Fila vero axilia 

 Cystoclonii ramulos emittunt numerosos, extrorsum tendentes; ahi horum steriles manent et nucle 

 olos demum separant; alii vero in clavam tument, quam vidi oblique in partes numerosas divisam, 

 quas dein in gemmidia tumentes, sine ordine conspicuo conglobatas dicerem. Hac suadente struc- 

 tura nuclei diversa, Genera Mychodeae et Coeloclonii, structura frondis quodammodo analoga puta- 

 rem, nec vero afflnia judicavi. 



Acla ltfg. Soc. Physiogr. Luud. T. VIIJ. 8 



