Analecta Algologica. 57 



meuia eadem strata obvenire lubenter dicerem. Quia vero frons in Dictymenia 

 generatur plana, ne dicam foliitormis, costa costulisque et interjacente parenchy- 

 mate instructa, cellulas alias axiles, alias intermedias, alias corticales exspectandas 

 dicerem. easdemque fieri et quoad formatn et quoad dispositionem vario modo 

 mutatas. In ipsa costa custulisque cellulse axiles et intermediye secus longitudinein 

 costarum elongatse adparent et cylindracese ; in lamimo partibus parenchymatosis 

 cellulas plus minus dilatatse et angulatse formantur ; pro diversitate vero specierum 

 nunc majores et rotundato-angulatse plerumcjue hexagonaa adpareant, nunc directione 

 longitudinis laminse angustiores, et a cellulis costarum cautius dignoscendae. Corti- 

 cale stratum denique putarem in omnibus speciebus Dictymeniee adesse, cellulis ad- 

 niodum minutis contextum supra partes parenchymatosas expansum; supra adparatum 

 costalem. tilis tenuioribus constans, in nonnullis speciebus parum conspicuutn, et supra 

 cellulas parenchymatosas rotundato-angulatas translucentes '), facilius praitermissum, 

 supra costalem adparatum adparenter huic quasi pertinens 2 ); in nonnullis speciebus 

 densius evolutum. et in his demum totam frondem adultiorem strato corticali evi- 

 dentiori obducens. 



Ut rite dignoscantur species his diversitatibus strueturai potissiinum insisten- 

 dum esse, patet. Sectione facta transversali frondis adultioris (et inferioris), cellulas 

 frondis origine diversas adhuc dignoscere licet ; cellulam axilem costae vidi continu- 

 atam in lamina, unica serie cellularum collateralium, utrumque marginem versus ; 

 cellulas intermedias parenchymatis, angulatas et majores, a facie observatas nunc 

 translucentes lubenter dicerem, et in diversis speciebus quoad formam paulisper 

 diversas; stratum corticale denique pro diversitate specierum, nunc tenuissimum et 

 cellulis tenuissimis contextum, nunc validum pluriseriatum (in D. Harveyana). 



Jam ex comparatione iconum duarum, quas dedit Harvey, conspicuam obve- 

 nire structura? differentiam in speciebus diversis conjicere liceat. In icone D. Son- 

 chri cellulas laminae parenchymatoste interiores translucentes rotundato-hexagonas 

 — reticulum interius menticutes — depinxit ; in icone vero data in Ner. Austr. tab. 

 VII speciei, quam a Soudero postea nomine D. Harveyance designatam novimus, 



') In fronde paulo juniore transverse secta observare licet cellulam ipsam axilem niedia? 

 costa?, utrinque in lamina cinctam unica serie cellularum margines versus excurrentem. Cellulas 

 intermedias extra cellulam axilem (paginas versus) geminis brevioribus obtectam: quia hse cum cel- 

 lula axili disponuntur alternse, quoque in lamina cellulas intermedias cum axilibus alteraantes ob- 

 servare licet. H» sua longitudine (aut latitudine in segmento observato) axiles cellulas ipsius la- 

 min» «quantes. Hinc has in utraque pagina oppositas obvenire, et admodum turgentes, ex utraque 

 pagina translucentes tieri, adpareat. Has cellulas cum setate increscere, et in diversis speciebus fieri 

 quoad formam paulisper diversas, animadvertere placuit, utpote hoc modo characterem prtebeant 

 distinctionis specierum insignem. 



2 ) In speciebus majoribus cellulas costarum plus minus doliiformes vidi, utroque apice pla- 

 nato; et has ita longitudinaliter superpositas ut qute diversis articulis pertinent series longitudinales 

 efficiant; quse vero in parenchymate lateraleni marginem frondis constituunt, has observare licet in 

 diversis articulis alternantes. Explicatur vero hsec differentia dispositionis ex eo, quod ranii non 

 angulo recto a costa axili exeunt; quia enim sursum adscendunt rami, cellulfe sunt diversorum 

 articulorum, qu«e costalibus cellulis proximfe disponuntur. 



