Analecta Algologica. ,r >9 



eandein putarem perennantem et pro retate alios characteres offerentem. Eandem 

 tamen esse speciem snadent tum characteres structurse in partibus superioribus frondis ; 

 tum hoc ex innovatiouis modo partium fructificantium certius concludere ausus sum. 

 Inter speeimina nimirum a Harvey lnihi mi.ssa adfuerunt nonnulla, noniine Dict. 

 Harveyance var. ftabelliyera inscripta, in quibus stichidia inchoautia dignoscere puto 

 intra penicillum tilorum tenuissimorum evoluta (de quibus ulterius infra dicam). 

 Consimili modo partes fructiferas evolutas tieri in planta, quam perennantem et 

 valido caule instructam dixi D. Harveyanae, ex speciminibus ejusdem numerosis 

 didici. Quum nimirum partes supremse denuo increscere incipiant, easdem vidi 

 penicillis filorum longis densissimis et mollissimis instructas, quorum evolutione 

 continuata formantur pinnte novse consimiles iis, qua3 sub priore anno formatse 

 plantam juniorem D. Harveyanse constituere novimus. A facie nimirum ha? partes 

 resuscitatse monstraut stratum corticale supra costas costulasque, cellulis suis an- 

 gustis jam striatum, ipsis pinnulis ultimis fere ecorticatis. Celluhe subjacentes paren- 

 chymatis sunt elougata?, sua latitudine pluries longiores; qua nota D. Harveyanam 

 ab aliis mihi cognitis speciebus dignoscendam esse puto. Inter fila penicillorum 

 tenuissima tum vidi stichidia, qualia speciei characteristica puto (a dente pinnarum 

 initio lanceolato demum toruloso formata), tum (in aliis speciminibus) antheridia 

 valida cylindraceo-siliquaeformia, una cum filis penicillorum quasi corymbum magis 

 patentem formantia. His filis fasciculorum dejectis stichidia adpareant fere qualia 

 eadem a Harvey depicta novimus. 



De speciebus Dictymenise antea scribens (Alg. Syst. IV. p. 104) indicavi D. 

 Harveyanam differre ab aliis speciebus in eo, quod in hac specie dentes omnes for- 

 mati (saltim potentia) in pinnas excrescere tendunt; dum in aliis speciebus alii 

 dentes inevoluti persistunt inter alias lacinias rite evolutas. Hoc ultimo charactere 

 hodie ulterius insistere placuit; puto revera hoc charactere plures species, invicem 

 sat diversas congruere; de quibus, ne confundantur, pauca ulterius infra afferam. 



Prater differentias, quas afferunt partes ipsae caulescentes sub astatis stadiis 

 diversis, dixisse opportet frondem adhuc foliiformem sub suis evolutionis stadiis in 

 diversis speciebus adparere paulisper diversam, quasi dignoscere opporteret stadium 

 quoddam juvenile, aliud adolescens, et demum aliud fructiferum. In plurimis spe- 

 ciebus, ne dicam in omnibus, vidi juveniles partes, et colore coccineo et majore 

 latitudine frondis, magis Delesserieam referente, sat conspicue diversas ab adultio- 

 ribus; has ultimas vero steriles a fertilibus adhuc magis conspicue differre. Quando- 

 quidem his differentiis species diversas indicari facilius equidem assumere inductus 

 fuissem ; quum vero analogas obvenire in diversis speciebus Generis vidissem, iis- 

 dem in speciebus rite dignoscendis haud nimium insistere didici. 



His in genere dictis, de singulis speciebus pauca hodie addere placuit : 



1. D. Sonderiana. Comparanti iconem Harveyanam hsec species facilius videretur latitu- 

 dine frondis velut ramificationis norma, ab aliis speciebus sat conspicue distincta : frondem illius 

 diceres pinnatifidam laciniis alternantibus oblongo-linearibus pinnatim dispositis, rachidibus laci- 

 niisque costatis margine serratis, costis costulisve alternantibus tum ad lacinias, tum ad serraturas 



