62 .1. G. Agardh. 



i 



5. D. Hakveyana Sonrfer. Quamquam de hac specie jam supra plurima afctuli, qufp de ea 

 hodie dicenda habui, hoc loco de ea seorsim repetere placuit: 



Ramifieationis norma illam a cseteris cognitis speciebus esse ita diversam ut dum in aliis 



speciebus marginales dentes alii in lacinias excrescunt rachidibus conformes, aliis sub forina den- 



tium persistentibus, in D. Harveyana, contra, dentes marginales omnes in lacinias novas (saltim 



, potentia) excrescere pergunt; et hunc characterem monstrant specimina tum senilia, tuin juvenilia. 



Structuram hujus speciei ita esse abludentem, ut dum in aliis speciebus eostse et parenchy- 

 matosa? partes generantur conspicue diversa 1 et hanc structuram conspicue diversam servant, eas- 

 dem partes in D. Harveyana jam in juvenili minus conspicue distinctas et certis suis limitibus 

 minus evidenter circumscriptas, et postea sub adultiore eorundein stadio diversitatem magis magis 

 que obsolescere — prtecipue ob continuatum et supra omnes partes rachidis expansam evolutionem 

 strati corticalis. 



Ipsas cellulas parenchymaticas — quas in omnibus aliis speeiebus rotundato-hexagonas vidi, 

 hinc majores et magis conspicue translucentes — dicerem in D. Harveyana angustiores, et secus 

 longitudinem rachidis elongatas, suo diametro circiter duplo longiores. Has eellulas parenehymatis 

 interiores D. Harveyana?, minus a cellulis costarum jam ab initio minus diversas obvenire; et eas- 

 dem serius, evolutione strati corticalis, magis supra onmes raehidis partes expansi, extrorsum vix 

 conspicuas fieri, facilius quispiam dixisset. 



Demum meminisse placet, fructiferas partes in D. Harreyana transformatione ipsius rachidis 

 pinnulse excrescentis generari, dum in D. Sonderi et D. tridenti stichidia vidi in glomerulis, supra 

 ipsam paginam provenientibus evoluta. Ad ea vero, qua? jam supra de partibus fructiferis D. Har- 

 veyana? dixi, pauca adhue addere placet : 



Hodiernis Algologis satis cognitum putarem Harveyum in Synopsi, quam Phycol. australi 

 adjnnxit, propriam formam sub nomine: D. Harveyana var. flabelliyera distinxisse; cujus quoque 

 ab ipso data plura specimina habui. Mihi hsec specimina observanti eadem me judice nullam spe- 

 ciem aut formam propriam sistere, sed evolutionis stadium offerre D Harveyance stichidia parantis. 

 Intra penieillos nimirum filorum tenuissimorum, quse constare vidi filis longis ijrticulatis mono- 

 siplioneis, plura corpuseula, qua» teretiuscula pyriformia polysiphonea et brevissime articulata vidi, 

 in quibus sticliidia juvenilia recognoseerc eredidi, at ob tenuitatem et mucosam substantiam peni 

 cilli, exsiccatione ita compressa, ut in planta exsiccata, sub lente observata, fere flabellum minutis- 

 simum constituere viderentur. Comparatis vero pluribus contigit observare alia juniora, qua? pyri- 

 formia dieerem, alia apice paulisper prolongato magis acuminata, hinc ambitu magis siliquseformia, et 

 articulis mediis tum latioribus tum paulisper longioribus instructa; ejusmodi corpuscula intra peni- 

 cillum vidi plura adproximata et invicem parum diversa, singulis vero penicillis filorum minoribus 

 suffulta, qnae fere copetanea putarem ; contigit vero quoque unum aut alterum observare magis elon- 

 gatum, cseteris paulo inferiorum, in quo mediam partem incrassatam et evidenter intra articulos 

 polysiphoneos spha?rosporam snbtorulose prominulam generantem. Patet igitur lnec organa revera 

 esse stichidia, adbuc quam maxime juvenilia, suis penicillis cincta, posterius in pinnas (suis pin- 

 nulis instrnctas) excrescentia ; penicillos singulos simplices demuni rite evolutos in sticliidinm abire 

 quale senile illud delineavit Haivey, id quidem vix dnbitandum mihi adparuit. Revera alia hahui 

 specimina, in quibus stichidia infima rite evoluta adfuerunt, a pinnulis inferioribus transmutata, 

 superiore parte ejusdem pinnse in penicillum tenuiorem desinente. Ipsam strueturam frondis 

 plantie penicihiferse Harveyanse quoad characteres stiuctura? cum D. Harveyana convenire, quoque 

 dixisse placet. Quomodo stichidia in D. Harveyanse planta annua ita formata vidi, eodem in planta 

 resuscitata tum stichidia inter penicillos consimiles provenientia, tum antheridia in diversis speci- 

 minibus generata, me observasse, jam supra dixi. 



(J. Dict. pkctinella Harv. De hac specie mihi hodiedum non licuisse eertiora qusedam 

 afferre, doleo. In planta originali Harveyana vidi rachidem linearem decompositam ramis aliis saepe 

 rite evolutis, aliis sub forma dentium inevolutis, et saepius serraturas siinplices semulantibus ; his 

 quoque subregulariter oppositis. Set'tione faeta transversali, infra stratum cortieale validum, cellulis 

 minutis irregulariter pluriseriatim superpositis et in utraque pagina fere sequaliter evolutis centrales 

 cellulas paucas permagnas facilius dignoscere hcet, unica serie ab ipsa costali regione exeuntes; in 

 ipsa costa cellulam centralem vidi paginas versns superatam celluhs nonnullis quasi a costa radian 

 tibus. Sunt nonnulla in his, quibus speciem ad Kiitzingiam tendere, forsan quis supposuisset. 



