Analecta Algologica. 63 



Prneter speeimen Harveyanum authenticum, quod mox descripsi, alia qusedam habui, quae 

 quoad ramificationis normam et habitum cum Harveyano congnientia putares. Sectione vero 

 transversali facta vidi frondem, prseter ipsas laminas subcanaliculatim a costali regione divergentes, 

 esse munitam lamina consiraili at duplo angustiore, quasi a dorso costae exeunte. In ipsa costa 

 facilius dignoscere putavi siphonem axilem, eellulis H, quasi a costali radiantibus et ita positie ut 

 3 paginas versus proprias, una laminam versus costalem, alteramque lmic oppositam canaliculam 

 versus mediam. Extra hune adparatum axilem, cellulge in Iamina duplicem seriem effieiunt cellulis 

 alternantibus. Extra has stratum coitieale cellulis minoribus monostromaticis constituitur. 



At praeter has plantas, hodie descriptas, alias simillimas existere patet, de quibus sterilibus 

 nullum de aftinitate judicium, egoinet auderem. 



XXI. De charactere proprio Bostrychise, et de Typis Sub-genericis 

 diversis, qni intra Generis limites comprehenduntur. 



Inde a tempore, quo Genus Bostrychise instituit Montagne, illud ab omnibus 

 Algologis receptum fuisse constat, nec quoad characteres alio modo interpretatum, 

 nec quoad limites aliter circumscriptum, nisi novis detectis speciebus uberius locu- 

 pletatum. Hodie vero, si quis qusereret quibusnam characteribus novum Genus ita 

 institutum dignosceretur, confitendum mihi adparuit species illius contineri magis 

 consimili inodo vivendi — in locis marinis subsalsis et ad exitum fluviorum - 

 quam characteribus propriis a structura et fructu deductis. Saltim ejusmodi cha- 

 racteres uec ab Auctore Generis, nec ab aliis rite indicatos hucusque me vidisse 

 confiteor. 



Quod Species Algarnm scribens, ipse dc structura Generis dixi, structuram 

 nempe ab illa Polvsiphonire non admodum recedere, id hodie ita tantum verum 

 puto, ut characterem structurse, quem novo Generi proprium considerare opporteret, 

 hunc nec ab auetore Generis, nec ab aliis eum sequentibus rite indicatum fuisse, 

 hodie dicerem. Analogiam quandam structura? inter Polysiphoniam et Bostryehiam 

 adesse patet; frondem nimirum in utroque Genere cellulis elongatis, quas siphones 

 nominarunt, proprio modo conjunetis contextam esse; compositionem autem harum 

 cellularum fieri modo prorsus diverso in his duobus Generibus, id mihi quidem 

 sat evidenter adparuit. Dum nimirum in Polysiphonia siphones peripherici, una 

 cum siphone axili, sunt invicem seque longi et in articulos quasi geniculis elausos 

 conjunguntur, et ita dispositi permanent sive articuli excrescunt breves aut lon- 

 giores, sive nudi permanent aut corticati; et hoc modo totius froudis articulos geui- 

 culis ab initio formatis invicem arctius cohserere patet; typum sane omnino diver- 

 sum in Bostrychiis detegere licet, in ipso modo diverso, quo ad subsimilem com- 

 positionem frondis tendere videatur. In Bostrychiis nimirum typicum mihi adpa- 

 ruit omnes cellulas constituentes demuni fieri plus minus invicem alternanfes; hinc 

 axilem siphonem a caeteris omnibus longitudine diversum generari; in speciebus 

 quasi magis compositis, siphones jiroxime circumdantes fiunt demum axili siphone 



Acta Keg. Soc. PLysiogr. Luud. T. VIII. 9 



