64 J. G. Agardh. 



circiter rluplo breviores, et in quaque serie extrorsum insequente siphones exteriores 

 interioribus circiter duplo breviores denium permanent, usque dum in extima serie 

 cellulre corticales srepe fere subcubicse adpareant. Sunt revera alia? species, in qui- 

 bus hanc siphonum dispositionem miuus evidentem, si non omnino diversam facilius 

 quis diceret; in speciebus nimirum, quas sub nomine Siictosvphonice proprium Sub- 

 Genus constituere putavit Harvey. In his nimirum speciebus, sua simpliciorc struc- 

 tura habitum nunc sat diversum induentibus, articuli qui initio formantur increscere 

 pergunt, siphone centrali prsecipue admodum elongato, articulis ejusdem prselongis 

 quasi plures riiversos verticillos superppsitos articulorum breviorum sustinentibus. 

 Articulos vertieillorum, ut in his elongantur, sensim ita subdivisos fieri ut interiores 

 paulo longiores adpareaiit, exterioribus cellulis sua longitudine diametrum vix supe- 

 rantibus. In his vero (rite evolutis) totam superficiem facile diceres cellulis cubicis 

 (quos stictos nominavit Harvey), evidentissime alternantibus contextam. In speciebus, 

 quarum cellula? exteriores siphonum ad instar magis rectangulares adparent, struc- 

 turam rite polysiphoneam facilius quis diceret. At in his quoque accuratius in- 

 spectis, plerumque videas unum aut alterum siphonem, demum cseteris non rite 

 antepositum, uno suo apice alios supereminere ; sunt vero in iiis praecipue axiles 

 siphones, qui ab exterioribus differunt; in fronde harum (magis gelatinosa?) ssepe 

 eximie translucente observare licet axilem siphonem angustum prselongis suis arti- 

 culis sustinere verticillos plures, nunc numerosos exteriorum cellularum. 



Dum in PoJi/siphonia igitur articuli supefpositi invicem conjunguntur et quasi 

 eohserent geniculis in frondem, ipsa hac structura firmiorem, et in eundem forsan 

 finem siphones peripherici subspiraliter torti in multis speciebus quoque obveniant; 

 aliter in Bostrychia, at in eundem finem factum fuisse lubenter conjicerem : siphones 

 in fronde earundem magis gelatinosa nimirum excrescere tum longitudine insequales, 

 tiim unaquaque directione invicem alternantes (sursum et deorsum, extrorsum et 

 introrsum). Mihi ita statuenti meminisse quoque placet articulos siphonum, ut plu- 

 rimum admodum conspicue, invicem connexos fieri quasi anastomosibus, non tan- 

 tum inter articulos proximos ejusdem siphonis, sed quoque inter siphones .alter- 

 nantium serierum, si hoc concludere liceat tuin ex structura, quam in segmento 

 tenui longitudinali Helicothamnii vidi, tum in fronde adultiore et magis gelatinosa 

 Stictosiphonia^ observare contigit, in qua stictos extimos, ab interioribus solutos, 

 anastomosibus cohaerere quasi in catenas longas secus longitudinem planta3 extensas. 



Quod dein fructiferas partes attinet, hodie de Cystocarpiis, in paucissimis hu- 

 cusque observatis, nihil afferendum habui. De stichidiis vero, quse in Generibus 

 Rhodomelearum diversis dignoscendis optimos ssepius prrebent characteres, dicere 

 cogor eadem nec ab auctore Generis, nec ab eum sequentibus Generis illustratori- 

 bus, rite, me judice, interpretata fuisse. 



De stichidhs rhxit Montagne eadem esse siliqureformia, tetrasporas globosas 

 quadrigeminas aut triangule divisas, duplici serie inclusas fqventia. Ipse Species 

 Algarum scribens, stichidia siliquaiformia dixi a ramulo transformata, intra arti- 

 culos spha^rosporas plures verticillatas triangule divisas foventia. A plurimis se- 



