Analecta Algologica. 67 



in quibus alise Floridese vix degunt, exspectandum putarem easdem quoque proprio 

 quodam modo ad alias plantas aut corpora circumvaga, tamquam adminicula, ad- 

 niti. Ut igitur de Hypneis monui, alias esse partes, quibus iu hunc finem utuutur 

 species alio respectu proximse, ita quoque de Bostrychiis puto, alias species alio 

 modo in eundem tiuem posse transmutari. Cavendum igitur ne transmutationes in 

 hunc tinem factas characterem judicaremus, singulis speciebus rite proprium; sit 

 ut in diversis sectionibus Generis hoc fiat proprio quodam modo ; sit ut in specie- 

 bus proximis, aut in eadem specie boc obtineatur pluribus modis diversis; sit de- 

 nique ut in speciminibus Herbariorum diversis alia charactere carere viderentur, 

 quibus alia specimina insigniter characteristica adparuisse docuerint. Ejusmodi cha- 

 ractere fictitio puto designatam fuisse speciem, a Montagne nomine B. cornigeree 

 descriptam : suee speciei characteristicum dixit : ramos ramulosque alternos esse di- 

 stiche pinnulatos, secundarios corniformi refiexos; quod quoque suo modo iu icone 

 Kiitzingiana B. cornigeire redditum putares. Mihi ipsi hanc formam examinanti 

 adparuit in ramo, ramulis alternantibus instructo, pinnulam infimam extrorsum a 

 rachide exeuutem peculiari niodo trausformatam fuisse ; dum enim rami superiores 

 ramulis alteruantibus sensim decompositi fiunt, ramus infimus, quasi dejectis ramulis 

 omnibus superioribus, proprio modo deformatus adparet, nempe plus minus trun- 

 catus rigidus, nunc brevior, cornu eemulans subrecurvatum, nunc longior introrsum 

 curvatus, quasi in cirhum tendens, nunc brevior recurvatus, et evidenter proprium 

 in finem deformatus, qualem in icone a Ktitzing depictum videas. Comparanti 

 mihi plantas has vidi haec cornua revera varias offerre formas diversas ; vidi non- 

 nulla breviora et rigiduscula, alia elongata, nunc incurva, nunc recurva, breviora 

 apice nunc truncata. nunc apice novis cellulis crassis et obtusiusculis proliticantia, 

 nunc cellulis his extimis evidenter longioribus, in novas partes tendentia. In spe- 

 cimine quodam quoque videre contigit rachidem rami ejusmodi polysiphonei quasi 

 abrupti terminatam geminis stichidiis inferne quasi conuatis juxtapositis et parallelis 

 uno latere (ventrali) moustrantibus series longitudinales spheerosporarum duplo nu- 

 merosiores, superne quasi ope apiculi sterilis terminatis invicem subseparatis. Hanc 

 esse monstrosam quandam deformationem rachidis antea abrupti mihi evidentissi- 

 mum adparuit. Structuram ipsam ramuli cornuti observanti adpareat eam semper 

 polysiphoneam (nisi cellulis minutis corticatam), nec monosipboneam (quod ramulis 

 ejusdem frondis normale); hinc patere putarem esse rachidem ipsam truncatam, 

 quam certum in finem transformatam fuisse facilius concluderem. Hunc in finem, 

 quoque alias obvenire deformationes ipsum specimen depictum Ktitzingii (fig. fj 

 testatur. 



Sunt aliee species. in quibus ejusmodi partium transmutationes, at alio quo- 

 dam modo factas, obvenire constat. Ita iu specie illa Chilensi, quam nomine B. 

 Harveyi in Tab. 22 delineavit Kiitzing, infra basem ramuli cujusque novi papillam 

 truncatam provenire videas, quam certuin in tinem creatam crederem. utpote late- 

 raliter a rachide erumpentem; has quoque explicavit Kiitzing ut papillas ad basem 

 ramulorum obvenientes. Meminisse placet his quoad situm omnino peculiarem ana- 



