Analecta Algologica. 69 



vero novis inventis speciebus, quas ipso charactere dato intermedias observaverat 

 Harvev, Genus novum ab ipso abolitum fuisse. Missis vero eharaeteribus, quibus 

 Genus hoc designatum crediderunt, typum tamen proprium et ab illo Bostrychia- 

 rum, quale hoc Genus ab initio creatum fuisse novimus, diversum, his speciebus 

 designari posse putavi. Dum nimirum frondem in Bostrychiis propriis quasi con- 

 textam dicerem fasciculo siphonum longitudinalium, quem fere semper aliis sipho- 

 num exteriorum seriebus obtectum observavi, omnesque hos et proprio modo invi- 

 cem conjunctos et quasi definita articulorum longitudine invicem ad structuram 

 peculiarem creandam prsedispositos ; in Stictosiphoniis contra, qualem horum struc- 

 turam peculiarem intelligendam credidi, totam compagem frondis magis gelatinosa? 

 contineri dicerem unico siphone axillari, cujus singuli articuli prselongi sustinent 

 quasi verticillos cellularum superpositos plures, quarum cellula? conspicue breviores 

 — quas sensim in eundem finem discedere lubenter dicerem — , demum mature- 

 scentes et invicem alternantes nunc fere cubicse adparent, quales Stictyosiphoniis pro- 

 priis tribuerunt Generis auctores, nunc magis adspectu rectangulares, apicibus vero 

 siphonum aliis alios supereminentibus. 



Typos igitur hac diversa dispositione siphonum aut cellularum constituentium 

 indicatos primarios credidi; et in speciebus disponendis sistere elavem dispositionis 

 prsecipuum, quocumque modo Tribus diversas, aliis characterihus a structura fron- 

 dis aut a ramificationis norma deductis disponere placeat ! ). Quod ut indicarem. 

 ipsis nominibus Tribuum formam dedi, quam ad typos quasi secundarios invicem 

 dignosceudos conducere speravi. 



Olavem igitur dispositionis specierum, qualem hanc hodie instituendam putavi, 

 sequentem dare placuit: 



Species disponantur: 



I. Stictosiphonia frontle tota ad apicem fere supremnm polysiphonea, stictis nempe G — 8 

 cirea siphonem eentralem in orbem dispositis contexta; siphone centrali excrescente 

 in articulos cum setate longiores, nnicam seriem longitudinalein anastomosibus cohse- 

 rentem formantes, peripherieis cellulis brevissimis endochroma suhcubico angulatum 

 foventibus, invicem demum eonspieue alternantibus. 



f Fmnde ecorticata unicam seriem stictorum circa centralem generante. 



* Frmidium ramis quoqnnrersnm subvage exeuntibus. 



1. B. mixta. 



') Quse supra et infra de structura et limitibus Generis, atque de dispositione specierum dixi, 

 jam ('sub auctumno prfeterlapso) antea scripta fuerunt, quum recentissimum opus (Rhodomei.ack* 

 von Fr. Schynitz et P. Falkenberg sub Jan. 1897 impressnm) mihi benevole misit Cel. Editor operis. 

 Mihi opus novum obiter intuenti nihil adparuisse, quod ad opiniones a me hoc loco professas, mn- 

 tandas contulerit, dixisse plaeuit. Stupens observavi eharacterem, quo Genus Murrayellse sat in- 

 considerate finxit Schmitz, adhuc retineri, quamquam characterem e structura monosiphonea ia- 

 mellorum petitum, in fiaud paueis ahis speciebus invenire liceat; nec ipsam structuram Generis 

 admodum characteristieam, nec eharaeterem stichidioium omnino peculiarem ab auctoribus obser- 

 vatam fuisse, me judice patet. 



