Analecta Algolowioa. 31 



continuata evolutione horuni filorum sensim eadcm novis divisionibus subdivisa fieri 

 patet, qnibus demum stratum proprium corticale, cellulis brevibus verticaliter fere 

 positis contextum oritur, quibus interior structura callithamnioidea omnino obtegitur 

 — modo lnbenter dicerem quo in fronde polysiphonea articuli interiores strato cor- 

 ticali obteguntur. 



Dum dicto modo rachides pinnarum et rami frondis strato exteriorum filorum 

 eircumdantur, ipsi articuli interiores et prhnarii intacti persistunt, suo endocbromate 

 colorato f arcti ; bos articulos sua longitudine diametrum rami paulisper superantes 

 dicerem; in rachide, sensim magis magisque adparatu filorum exteriorum incrassata, 

 diametro a>quales, aut immo breviores adpareant. Si comparantur articuli rachidis 

 cum iis pinnularum illos bis duplo circiter crassiores facilius diceres; articulos vero 

 pinme. si cum articulis filorum corticalium compararentur, saltim triplo crassiores 

 diceres. Ipsos vero hos fiJorum corticalium articulos invicem esse paulisper dissi- 

 miles. alios paulisper crassiores alios tenuiores - prout ramos au1 ramulos (horum 

 filorum) efficiant, id quoque meminisse placuit. 



Structuram frondis peculiarem, quam supra describere conatus sum, quoque 

 suo inodo adparentem fieri debere sectione facta transversali frondis adultioris, fa- 

 cilius quidem videretur. Revera, sectione lacta transversali frondis inferioris. vidi 

 cellulam centralem validam, et suo endochromate peculiari farctam, pariete suo 

 cylindraceo hyalino a partibus exterioribus facilius distinctam ; extra hanc vidi fron- 

 <lem, quasi in plures fasciculos dispositione partium subdivisam; intra hos fasciculos 

 filum quoddam centrale primarium cinctum minoribus dignoscere licuit, quorum 

 plurima longitudinaliter excurrentia; aliis vero magis obhque positis formam cylin- 

 draceam in bis dignoscere licuit. Patet cellulam centralem ita conspicuam sistere 

 ipsam cellulam racbidis junioris centralem; et fasciculos filorum, quibus in planta 

 juvenili racbis mox cincta obvenit, quoque in caule principali, si quoque suo modo 

 mutatos. recognoscere liceat. Species alias, ad Genus Thamnocarpi relatas, quas 

 adultiores, utpote habitu Gigartinoideo distinctas, alium typum referre forsan cpus- 

 piam credidisset, me hodie quoque comparasse, dixisse placet; eandemque structu- 

 ram typicam in his obvenire baud aagre assumerem. Fila vero strati interioris 

 omnia non tantum firmiora vidi, sed quoque contentu suo granuloso ahud evolu- 

 tionis stadium indicantia; tum quoque fila coiiicalia extima, — quorum articulos 

 oblongos diu Callitbamnioideos dixi in Th. Griffithsioide, — eadem in Th. Gmmiano 

 et 7h. Harreyano, divisione ut putarem repetita, in cellulas breviores et magis 

 angulatas dicerem transmutata. Quo jure, in aliis pluribus Generibus species alias 

 corticatas, alias ecorticatas congenericas sinere consuevimus. eodem differentiis al- 

 latis vix aliam vim tribuendam censeo. Quod vero attinet speciem illam insignem, 

 nomine Thanmocurpi? glomuliferi a me descriptam, paulo infra de structura pecu- 

 liari hujus seorsim dicere placuit. 



Ex iis. (|ua- de fructu utroque in Thamn. Griffithsioide supra dixi, satis patere 

 putarem Genus Tbamnocarpi optimo jure Ceramieis relatum fuisse; et ipsum Genus 

 structura sua peculiari ab aliis Generibus facilius distinctum videri. Ob hanc struc- 



Acta Reg. Soc. PLysiogr. I.und. T. VIIL 5 



