28 J. G. Agardh. 



fructifera exiinie conspicua, habitus plantpe fructiferse quoque admoduui diversus adpareat: plantam 

 diceres elongatam, csespitulis alternantibus ramulorum obsitam et apice csespitulo consimili como 

 sam, interstitiis vero ad genicula ramellos simpliciusculos ternos aut oppositos gerentibus. Hoc 

 modo planta sterilis vix nisi ramulis oppositis simpliciusculis apiceque sajpius magis conspicue 

 hamatis a Ballia sscoparia differt; fructifera vero, csespitulis ramulorum alternantibus ramulisque in 

 apice supremo comam minutissimam ramellorum molliorum formantibus instructa, habituin offert 

 quodammodo Cailithamnion cruciatum referentem. 



In planta fructifera utrumque fructum demum bbservare quoque licuit; utrumque a ternii- 

 nali eomosa parte plus minus transformata evolutum. In planta sphserosporifera vidi csespitulos 

 a nie descriptos a sterilibus parum diversos, at ut miiii adparuit, ramellis propius conjunctis, (piasi 

 invieem conglutinatis constantes: in his, interiore latere ramellorum, vidi sph;erosporas in ramello 

 minutissimo demum paulisper ramelloso (nunc singulas in ramello terminales, nunc paucas, et ut 

 putarem triangule divisas); glomerulos ejusmodi sph<erosporarum ad articulos inferiores ramelli fer- 

 tilis paucos observavi; singulas sphserosporas niembrana tenaci et firma cohibitas dicerem. 



In planta favellifera vidi comam terminalem multo magis quam in sterili evolutam, extror- 

 sum ramellis horridam et interiores partes, his ramellis circumcirca quasi coalitis obtectas; sectione 

 Iongitudinali per hanc partem feliciter ducta, vidi favellam validam, globoso-reniformem, filis inti- 

 mis utriuque (infra nucleum) deflexis impositam, et exterioribus supra nucleum sese claudentibus 

 obtectam, intra membranani, ut mihi adparuit tenacissimam et arctius claudentem, gemmidia plu- 

 rima foventem. Gemmidia extima verticaliter posita observare credidi; interiora sine ordine con- 

 spicuo juxtaposita dicerem, at singula paulisper discreta, quasi invicem disjuncta gelatina solide- 

 scente. Hac suadente structura plantam cum Wrangelia aut Spyridia nullo modo comparandam 

 esse, evidentissime adparuit. 



VI. De frucHbus Thamnocarpi, Generis Hatveyani. 



Rtiro, ut putarem, exernplo iater Florideas adhuc persistit Genus, atite semi- 

 speculum jam creatum, quodque postea pluribus detectis speciebus auctuui, cujus 

 tameu iructus usque ad uostra tempora permauent fere iguoti. Ignota auteiu fructi- 

 ticationis indole, patet characteres Geueris a structura quadam propria frondis et 

 notis lnagis habitualibus ab initio deductos fuisse; ejusmodi tameu cbaracteres 

 saepius fallere multis exemplis docent Florideaj; et ipsos illos cbaracteres, quibus 

 Genus Harveyauuiu ab initio institutum fuerit, sub diversis evolutionis stadiis non 

 seque conspicuos obvenire, ex ipsa eorum peculiari obvenientia facilius deducere 

 liceret. His denique accedit (piod, ignotis fere omniuo iis cbaracteribus fructifica- 

 tionis, quibus suadentibus de affiuitate Floridearum judicare cousuevimus, non nisi 

 cc njectura adbuc nititur opinio de aftinitate specierum, quas Generi Thamnocarpi 

 hucusque relataB fueruut. Quse quidem si ita siut, facilius iutelligere liceat avidos 

 fuisse de systemate Floridearum scribentes cognoscere iudolem fructificationis pro- 

 priam, qua cognita demum certius dijudicaretur, quibus Genus Harvevanum affini- 

 tate proximum foret. 



Dicere fas est structuram. quam Geueri novo typicam judicavit Harvey, haud 

 in omnibus ejusdem speciebus aeque couspicuam obvenire. In specie typica Generis 

 stadium evolutionis observaverat Harvey, sub quo specimen stcrile refert habitum 



