26 . J. G. Agardh. 



quibus marginera sterilem cireuinambientem, si quoque angustissimum non detegere 

 licuit. Structurain et dispositionem supra descriptam sphserosporarum insporopbyllo 

 raagis foliiforrai transverse secto, me observasse, dixisse placet. 



Qiuerenti mihi qtiomodo peculiaris illa sporophylli structura a foliolo sterili 

 deducere liceret, adparuit jam in sporophyllo admodum juvenili structuram prinni- 

 riam conspicue mutatam obvenire. Dum in foliolo sterili infantili jam dignoscere 

 licuit costam costulasque quoad structuram a parenchymate interjacente diversas, 

 in juvenili sporophyllo nulla fere vidi ejusmodi diversitatis indicia; cellulas earun- 

 dem omnes quasi in cyclades, cellulis paucis constitutas, et invicem spatiis minutis 

 sejunctas dispositas vidi ; in interstitiis jam spiuerosporas minutas, colore raagis 

 roseo instructas, dignoscere licuit; hinc cyclades cellularura in cellulas circumpositas 

 mutari facilius concluderem. In inchoante jam sporophyllo crassitiem folioli con- 

 spicue auctam observare credidi, et luhens crediderim hoc eo modo factum fuisse 

 ut cellulre magis elongatse, quibus costse costulseque in juvenili folio sterili instructse 

 videntur, in inchoante sporophyllo magis interiores evolverentur, corticalibus cellulis 

 magis extrorsum dispositis. In sporophyllo, quod inter alia plus minus evoluta, 

 quam maxime juvenile putavi, vidi, supra pedicellum tenuiorem. laminam adhuc 

 minutissimam offerre forma.m fere siliquse crassiuscuhe, in qua cellulas medias pau- 

 lisper longiores forsan dignoscere iiceret. Iu interiore media parte sporophylli rite 

 evoluti, quale illud supra describere molitits sum, quasi iu plurihus superpositis 

 cellularum stratis sphserosporas niaturescentes geuerante, medianam quandam regio- 

 nem dignoscere putavi, quam vero parietibus magis adproximatis cellularum, qiias 

 utrinque proximas vidi, potius ortam dicerem, quam axili quodam strato proprio 

 adhuc persistente dignoscendam. 



Qualem igitur structuram sporophylli Generis Hydrolapathi intelligendam cre- 

 didi, hanc putarem a sporophyllis aliarum Floridearum mihi cognitis ita recedere 

 ut his suadentibus vix certam quandam de aftinitate Generis opinionem proferre 

 auderem. Quoad formam, divisionis modum et dispositionem spha^rosporarum quan- 

 dam analogiam cum Chylocladia agnoscere putavi; nec vero hanc ob causam aftini- 

 tatem quandam inter (lenera alio respectu nimium dissimilia supponere auderein. 

 Nec quia hoc respectu Hydrolapathum et Delesserieas oinnes mihi cognitas quain 

 maxime diversas putavi, utrasque invicem longius disjungendas urgere auderem. 

 At si aliis characteribus suadentibus Hydrolapathum a veris Delesserieis longius 

 remotum credidi, hoc judicium certe non iniringitur, congruentia quadam bodiedura 

 cognita inter sporophylla Hydrolapathi, et soros sphgerosporiferos Delesseriearum. 



In affmitatibus Floi-idearum dijudicandis, habitualibus notis insistere, id vix 

 hodie cuidam in raentera venire putarem. 



Quse si ita sint, restat tantum, me judice, characteres qu?erere dispositionis 

 systematicse in ipsa structura et evolutionis modo cystocarpioruin. Quod. hos atti- 

 net, lubenter moneam ipsam cystocarpii structuram in Hydrolapatho neutiquam esse 

 faciiius percipiendam a fructu maturescente valido et innumeris suis gemmidiis 

 citius disjunctis. Si contigerit cystocarpium juvenile rite evolutum examinare, 



