22 , . j. g. Agardli 



TV. De partibus fructificutionis Hydrolapathi, et de affinitate 



liujus Generis. 



Jam ex icone, in Phycologia Britannica a Harvey data, concludere liceat utraque 

 organa propagationis in illa diu cognita Delesseria sanguinea geuerari modo quodam 

 sibi proprio, et ab aliis, plurimis si non omnibus Speciebus veteris Generis Delesserue 

 diverso. Eodem modo quoque judicasse Kiitzingium, forsan assumere liceat. utpote 

 sub nomine Delesserice hanc fere unicam in suo Genere separavit, aliis ad plura 

 Genera diversa separatis. Mihi quoque jam primas lineas systematis cujusdam Flo- 

 ridearum exaranti Geirus Kutzingianum Delesseria? ab ahis Delesserieis quin immo 

 ita diversum adparuit, ut has plantas ad diversas familias relegandas putarem ; et 

 opinionem de diversitate harum plantarum ita expressam quoque in continuatione 

 Operis me postea retinuisse, lubenter dicerem. Hinc quoque stupens confiteor me 

 observasse Sehmitzium revenire voluisse ad opinionem, quam jamdudum desertam 

 putaveram. Ad structuram Hydrolapathi, hanc prrecipue ob causam, hodie reve- 

 nire placuit 



Utraque organa fructifera in Hydrolapatho in phyllis proprie ad id evolutis 

 generari primum animadvertere opportet; nec easdem esse frondis sterilis partes, 

 qua? posterius in partes fructiferas abeunt. Utriusque fructificationis organa a 

 phylhs minutis, ex costa p]anta j evoluta? prolificantibus, generari, satis revera con- 

 stat. Jure quodam quoque dicere licere, esse foliola minuta, qua? certum in finem 

 fiunt transformata; et hinc quoque eadem folioli sterilis quasdam gerere indicia quo- 

 que suspicandum videretur; et analogias quterenti quoque ejusmodi adesse adpareat. 

 Attamen dicere fas est partes in transmutato foliolo revera obvenire ita dissimiles, 

 ut a?gre quoque recognoscantur. Dixisse quoque placet tantum esse exteriores par- 

 tes, quales in iconibus hucusque datis depictse fuerunt, quas hoc modo cuidam 

 congruentes adpareant. De structura et indole propria organorum fruetificationis 

 ex iconibus datis judicium quoddam ferre, revera vix liceat. De his igitur pauca 

 lioc loco adferre placuit. 



Folium adhuc juvenile et tenerum. a superficie observatum, jam instructum 

 videbis costa sua propria, cum lateralibus costulis ab illa egredientibus, et paren- 

 elivmate proprio, costulas separante. Has partes a superficie frondis observatas, 

 ipsa earum structura facilius quoque dignoscere licet; costa?. costula?que nimirum 

 dignoscantur celluiis elongatis secus harum longitudinem excurrentibus; interstitia 

 vero constant cellulis cubico-angulatis, qua? varia directione disposita, flabella pul- 

 cherrima, inter costas vario modo disposita a?mulantur. Si ea?dem partes, sectione 

 facta transversali fohi ejusmodi junioris observantur, easdem videbis quoque struc- 

 tura propria dignoscendas; parenchymatosas nimirum partes facile diceres unica 

 serie cellularum juxtapositarum contextas, nisi intelligere licuisset ex modo, quo in 

 parte a faeie observata eellula' juxtaposita? obveniant, easdem esse angulatas, angulis 



