Analecta Algologica. ' ' 



Suspicandum forsan videretur opiniones ita contrarias obvenire debere, quum 

 aut partes quibus nituntur, non rite explicantur, aut agitur de singulis Generibus, 

 quse a Typis majoribus quasi aberrantia dicuntur. De his facilius fieri putares, nl 

 opiniones proveniant diversae, utpote nulla cum aliis facta comparatione, opiniones 

 aliorum varias difficilius corrigere liceat. Quo magis hoc generatim valeat. eo magis 

 opus esse putarem. ut ejusmodi quasi mouotypica Genera, quoad proprias suas 

 partes rite descripta tierent. Et hoc respectu de utroque Genere pauca animad- 

 vertenda putarem. 



Qualem frondem fructiferam Furcellarise delineavit, et structuram uucleorum 

 in icone Suppl. Phycol. Brit. tab. 357 dedit Harvey, talem in plurimis rite redditam 

 lubenter agnoscerem. Patet certas esse partes frondis, quse fructifene evadunt, 

 certis suis locis gemmidiorum nucleos in interiore evolventes, extrorsum quoque 

 forma paulisper mutata frondis dignoscendse. Partes has fructiferas nomine recepta- 

 culorum a veteribus Algologis denominatas fuisse, meminisse placet; easdemque nec 

 cum cystocarpio proprio, nec cum raino non transmutato. gemmidiorum nucleum 

 unum vel alterum iucludente. jure comparandas esse, me judice patet. Ut stichi- 

 dium dignoscatur a ramo sph&rosporifero non transmutato, ita receptaculum Fur- 

 eellarise transmutatum. nucleos gemmidiorum plurimos fovens, dignoscere voluerim. 

 Ejusmodi receptaculum in nulla alia Floridea me observasse puto; structuram vero, 

 quam huic quodammodo comparandam putarem, offerunt Spyridiae species nonnullae, 

 nucleis suis pluribus intra receptaculum miuus compositum dignoscenda? ; aliis spe- 

 ciebus Spyridue hoc receptaculum in cystocarpium proprium mutantibus. 



Ex icone Harveyana mox citata patet nucleos gemmidiorum validos circa re- 

 gionem quandam axilem in orbem dispositos obyenire, et plurimos ejusmodi super- 

 positos, ab initio invicem distinctos, demum et prout ambitu increscunt sensim fere 

 confluentes tieri. (juales in fig-. 2 Tab. 357 Phi/c. Brit. depictos videas. Fila revera 

 plurima, quse in axili regione receptaculi longitudinaliter excurrentia vidi, quoque 

 ramos, arcuatim superticiem versus defiexos, emittuut. Alia horum fertilia gemmi- 

 diorum fasciculos densos sustinentia, alia sterilia manent, et fasciculatim dense con- 

 gesta inter uueleos et supra hos extrorsum magis expansa, ipsos nucleos suis api- 

 cibus paulisper magis divergentibus obtegunt. Ipsos nucleos gemmidiorum botryoi- 

 deos dicerem. genmidiis pyriformibus aut obovatis, a tilis placentaribus interioribus 

 quoquoversum radiantibus. Patet compositionem nuclei hujus structurai haud bene 

 intelligendam esse. nisi contigerit segmento tenui facto ipsam centralem (axilem) 

 nuclei regionem observare. Ejusmodi segmento per medianam regionem fasciculi 

 feliciter ducto. vidi singulis nucleis sua esse tila placentaria, intima rite ab axili 

 regione extrorsum radiantia, et gemmidia a horum ramellis formata rite pyriformia ; 

 interiora secus tila placentaria magis longitudinaliter disposita extrorsum radiantia, 

 quo exteriora (in singulis nucleis) eo magis divergentia et quoquoversum radiantia, 

 tum pressione mutua magis difforuha. Structuram igitur nuclei. qualem illam vidi 

 et interpretandam putavi, talem ex icone Harveyana vix rite conspicuam tieri, 

 dixisse placet. Nec placentationis modum, nec formam gemraidiorum, nunc (qualia 



