12 J. G. Agardh. 



mum eraitterentur. Ut olim de cystocarpiis aliorum Generum (iu Rhodomencis et 

 CeYamieis) statuere ausus sim, — ■ infra riucleum matureseentein ssepe obvenire aliuin 

 inchoantem, - - ita quoque in Spyridia opposita nucleos alios superiores, majores 

 et magis maturescentes, alios (parurii inferiores) minores. et gemmidiis minus ut 

 putavi evolutos constantes, observavi. 



Comparatis iis, qu?e tmn de evolutione frondis supra dixi, quem in diversis 

 speciebus alium habitum induere hodie novimus; tum de structura Generi propria, 

 quam potius Polysiphoneam quam Ceramieam semulari lubenter dicerein ; tum de 

 structura Cystocarpiorum, ut forsan cuidam in diversis speciebus viderotur variante, 

 in omnibus vero a favella Ceramiorum diversa, concludere auderem veram quan- 

 dam affinitatem eum Ceramieis haud assumendam esse ; si suadente structura fron- 

 dis quoddam de affinitate judiciuin ferre liceret, potius Spyridieas Rbodomeleis 

 accedere dicerem. Ex struetura eystocarpii. — comparatis pnecipue adparatu pla- 

 centari et forma gemmidiorum in specie, cujus cystocarpia ante ea aliarum specie- 

 rum rite evoluta vidi — , Spyridieas offerre typum cum Rbodomeleis potissimum 

 convenientem putarem. Hunc autem typuin intra ipsam Genus Spyridiee, quale liodie 

 intellectum aut adliuc intelligendum voluerim, evolutione sua in aliis speeiebus aliter 

 perducta varium. conjeci. Ut in Wrangelia cystocarpia, quaj dicuntur, in apice ramo- 

 rum terminalia, constare videntur elementis iis adproximatis (gemmidiis et partibus 

 bracteantibus) at uon proprie transmutatis et concretis, qufe in cystocarpio rite trans- 

 mutato Rhodomelearum iu cystocarpium proprium conjuncta obveniunt; ita cysto- 

 carpium qriod dieitur Spyridiarum (in aliis speciebus) nunc offert gemmam quan- 

 dam terminalem apertam, partibus iis disjunctis, quas in aliis concretas et in cysto- 

 carpium proprium connexas dicerem. Ita explicata structura patet diversitatem in 

 diversis speciebus magis a transmutationis gradu plus minus perducto quam a typica 

 quadam strueturte diversitate pendere. In intimis speciebus hinc nec bracteales 

 partes conjunctas esse, nec iis apertis carpostomio opus esse; in supremis, braetea- 

 libus partibus eoncretis. et oritur membrana propria pericarpii, et carpostomium 

 adest, proprio suo modo evolutum. Analogam quandam evolutionem et disposi- 

 tionein partium in omnibus his consimilein putarem; omnesque has in systemate 

 adproximandas esse, quamquam non ad unam eandeinque familiam conjungendas. 

 Spyridieas igitur putarem Wrangeliis superiores, Rhodomeleis inferiores ; inter has 

 familias intermedias easdem lubenter dicerem. 



Species hodie cognitas, sat numerosas, sequenti modo disponendas putarem : 



I. Fronde terctmscula quoquo versum ramosa, inferne et sursum longius corticata; ra- 

 mellis adparenter ecorticatis, supra genieula plus minus evidenter fascia cellularum 

 corticalium, scepius minutissimarum, cinctis. 



* Tribus Spye. filamentos.e. Ramellis sine ordine conspicuo egredientibus, 

 basi vix conspicue incrassatis, apice ucumine simplici terminalis. 



