o J. G. Agardh. 



parte stipitem externurn (intra ipsum pericarpium) continuatum apiculo prolongato, 

 quem infra medium cystoearpii sensim obsolescere dicerem. Hunc apiculum in ima 

 sua parte articulatum, articulis brevissimis et conspicue polysiphoneis (sua structura 

 partem Polysiphonia? cujusdam mire referentibus); tum ex bis articulis, tum ex apice 

 apiculi evanescentis fila tenuissima plurima, inferne cylindracea et longius articulata, 

 apiee moniliformia, nempe articulis paucis ovalibus terminata, exeuntia observavi. 

 His tilis tenuissimis et elongatis quoquoversum porrectis, infimis basem versus, me- 

 diis peripberiam, terminalibus apicem versus cystocarpii tendentilms, totam exterio- 

 rem partem cystocarpii impletam dicerem, ipsis apicibus filorum superficiem cysto- 

 carpii constituentibus. Circa apiculi interioris partem supremam, quam ipsam sen- 

 sim sursum obsolescere dixi, observavi corpuscula quaadam tirmiora, quorum suprema 

 potius globulis minutissimis congestis formata, quam organisatione distincta praedita 

 dicerem; alia ejusdem generis corpuscula paulo majora, quoad formam evidentius 

 lancoiclea, interioribus globulis verrucosis subarticulatim junctis repleta; alia denique 

 prol>e articulata, articulos monosiphoneos brevissimos monstrantes; ulterioribus factis 

 sectionibus transversalibus cystocarpii, hrec corpuscula circa apiculum interiorem 

 circumcirca disposita, uua cuni iilis tenuissimis ab illis egredientibus fasciculos mi- 

 nutos formantia observayi, quse pignora credidi ramulorum iuniprum, aut postea 

 obsolescentium, aut serius forsan in fasciculos gemmidiorum transmutatos. — Pra?- 

 terea intra ipsum cystocarpium, at prope basem ejusdem dignoscere putavi reliquias 

 ramuli non - evoluti. Totam hanc compositionem comparanti mihi adparuit stipitem 

 ipsum sistere inferiorem partem rami non transmutati, cujus superiorem partem 

 cum suis ramulis in placentares partes gemmidia sustinentes transmutatam finxi, 

 ramellis exteriores partes pericarpii formantibus ] ). 



In cystocarpio ita a me observato, quod stadium magis juvenile sistere forsan 

 quis putaverit, gemmidia mihi adparuerunt rite evoluta, utpote et majuscula et for- 

 mam eandem definitam obovatam omnia servantia, atque proprio quasi modo, an- 

 gustiore suo apice affixa ; eadem vero primo intuitu, quasi inter fila pericarpii magis 

 sparsa, et ad ipsa fila extrorsum radiantia affixa. Segmentis vero transversalibus 

 quoque factis eystocarpii adparuit et gemmidia ipsa, et fila, quibus affixa ^'iderentur, 

 circa axilem quandam regionem fasciculatim disposita obvenire; singulisque his 

 fasciculis suam esse regionem axilem, circa quani tum gemmidia quodammodo longi- 

 tudinaliter seriata, tum alia, tila sterilia extrorsum radiantia observare putavi. Sin- 

 gula haac genunidia quoque adcuratius observanti, mihi adparuerunt nunc adfixa ad 



') Quomodo rite explicai - entuv lila illa tenuissima, quibus totum pei - icai'piura quasi ab initio 

 impletum dixi, cuidam dubium forsan adpareat. Si jure quodam assumere liceret totum cystocar- 

 pium a ramo transmutato oriri, forsan quoque sequi videretur, ut tila ista tenuia ab ipwis raaiellis, 

 quos in Spyridia obvenire novimus, transmutata considerarentur. Quod qubque lubenter concludfr 

 rein ex adpareritia, quam in icone a me olim data (Florirf. Mbrph. tab. XVI fig. 15) depinxi, ubi 

 ipsa genicula borum filorum quasi adparatu quodam proprio nodosa rnihi adparuerunt. Hanc ad- 

 parentiani in fructu niagis senili Sp. filatnentosce hodie observato quoque vidi. Attamen contra ejus- 

 raodi explicationem meminisse placet ramellos plantse sterilis in omnibus speciebus Spyridise sira- 

 plices obvenire, duni lila pericarpium lonnantia evidenter et quasi typice dichotoma raihi adparuerunt. 



