Analecta Algolbgica. < 



aliis formis obvenire adpareant, earundern tamen formas et structuras diversas, rite 

 intellectas ad eundem typum referre lieeat, ita forsan quoque conjiciqndum vide- 

 retur, cystocarpia Spyridise, si rite observata, et situ et structura et evolutionis modo 

 invicem convenientia demonstrare licere. 



Quod primum attinet ipsum situm cystocarpiorum, eadem semper geniculis 

 anteposita obvenire patet, utpote transfCrmatione aut ramelli aut ramuli orta statuere 

 liceat; qualia quoque eadem sita delineavi (Florideern. Morph. tab. ~X.VI.fig. 11). 



Paulo difficihus dijudicatur utrum transformatione ramelli aut rami (quibus 

 structuram plerumque diversam tribuere supra ausus sum) cystocarpia orta vide- 

 rentur. Ex icone a Harvev data (in Phyc. ausfr. tab. CLVIII.) cystocarpia in Spyr. 

 opposifa in ramello inferne non transmutato terminalia obvenirent. Ex icone vero 

 ab eodem data in PhyeoJogia Brifannica cystocarpia Spyr. filamentasce a ramulo 

 transformata potius crederes; qualiter quoque orta putares, comparata icone a Farlow 

 data, quam postea ad structuram Generis illustrandam mutuavit Hauch. Structuram 

 eystoearpii simplicissimam, quam ipse vidi, comparanti mihi adparuit cystscarpia 

 semper transformatione rami (nec ramelli) generari. 



Q.uod dein attinet ipsam structuram cystocarpii, banc nusquam ita redditam 

 putarem. ut certius quoddam de typica ejusdem strnctura judicium ferre liceret. 

 Quod inter Florideas certe sat insolitum putares, pericarpium externum obvenire 

 in plures lobos subdivisum, id siccis ut dicam pedibus a systematicis transitum 

 fuisse, primum animadvertere placet. In singulis his pericarpii lobis nucleum im- 

 mersum et quasi sui juris depictum putares. Quomodo ejusmodi structura orta 

 fuisset non liquet. Nec cujus formse gemmidia essent, quomodo disposita et affixa 

 si quis qusereret, lioc vix ex iconibus datis quispiam certius concluderet. Structu- 

 ram interiorem cystoearpii, qualem ipse 1. c. delineare conatus sum, ab icone a 

 Farlow data, quam postea adoptavit Haucli, ita diversam facilius putares, ut struc- 

 turam ejusdem plantse utroque loco delineatam fuisse, vix quispiam supposuisset. 



Ut igitur de aftinitate Spyridise certum quoddam judicium ferre liceat, ulterius 

 inquirendum mibi adparuit non tantum qua^nam sit typica, ut ita dicam. structura 

 cystocarpii, quonam modo oriatur et quasnam sub evolutione subeat mutationes ; 

 utrum in diversis speciebus consimilis adpareat, an in aliis speciebus diversa obve- 

 niret; denique quomodo structura ejusdem rite explicaretur ; utrum hsec familiam 

 sui juris indicaret, an cuinam alite potissimum conveniret. Ut de bis omnibus cer- 

 tius quid statuere liceret, ipsam structuram cystocarpii, tum saltim in specie, quam 

 hoc respectu simplicissimam, tum in aliis, quas evidenter structuram magis com- 

 positam offerre vidi, ulterius examinandam putavi. En quse his didici: 



Forma? illius Nova3 Hollandia?, quam ut speciem sui juris, nomine Sp. hiannn- 



v 



latff: descripsi, quoad habitum cum Sp. filamentosa proxime conveuientem, plura 

 specimina habui cystocarpiis uberius instructa. Ha^c cystocarpia vidi subglobosa 

 (nec in lobos plures externos subdivisa) in ramo brevi terminalia, infra pericarpium 

 suum externum ramellis paucis non transmutatis, quasi involucrantibus suffulta. 

 Segmento longitudinali tenui per mediam partem bujus cystocarpii facto, vidi in ima 



Acta Ktg. Soc. rhjUogr. Luad. T. VILL 2 



