Analecta Algologica. £• 



Spyridiam relatas mihi adparuerunt non tantuin evolutione frondis, sed etiam struc- 

 turse et fructificationis characteribus ita diversas, ut ejusmodi adnuentibus in aliis 

 Familiis Genera diversa creare vix dubitaverint. Potius fere hoc modo Spyridiam 

 dicerem familiam sui juris, quam Genus quoddam aberrans Ceramiacearum. 



Q.uod primum attinet babituales notas, quibus opinionem de affinitate cum 

 Ceramieis potissimum fundatam comjicerem. animadvertere placet ad oras Australise 

 existere species, suo adspectu et magnitudine frondis, atque majore evolutione 

 strati eorticalis potius validam quandam Gracilariam referrentes quam plantam rite 

 Ceramiaceam. 



Iis, quibus structura frondis in affinitate judicanda majoris momenti videretur, 

 animadvertere placet Spyridiam, hoc respectu, pari jure, si non majore, cum Poly- 

 siphonia congruentem videri. Sunt nimirum species Spyridise nonnulbe, in quibus 

 rachides superiores ramorum ramulorumque strato illo corticah carent, quo caules 

 ramique inferiores in specie Europpea densius corticati obveniant. In ejusmodi spe- 

 ciebus (Sp. hreviartiadata, Sp. hiannulataj tum articuli ipsi ramorum (adhuc ecorti- 

 cati) cincti adparent siphonibus numerosis, modo diceres Polysiphonia? articulum 

 interiorem cingentes, tum genicula annulo consimili at conspicue breviore cincta 

 adpareant. Hanc structuram et normalem et Spyridiae speciebus omnibus characteri- 

 sticam putarem ; eandem quoque in partibus superioribus Spyr. filamentosee obve- 

 nire jamjam indicavi {Florid. Morph. tah. XVI. fig. 1. (icone hac a Kutzingii Phy- 

 cologia mutuata), quamquam ab aliis de his plantis scriptoribus vix verbo memo- 

 ratam. Sectione facta transversali superioris ramuli — nondum cortice obducti — 

 articulum interiorem vidi siphonibus plurimis (circiter 20 numeravi) cinctum, sin- 

 gulis siphonibus circumcirca sua membrana cinctis et endochromate suo colorato 

 farctis. In parte corticata frondis cellulae primarise subdivisas adparent, et corticem 

 efficiunt magis evolutum, cellularum seriebus pluribus superpositis — intimis con- 

 spicue majoribus. extimisj minoribus formam cylindraceam servantibus, contextum. 

 Quod ita in nonnuhis speciebus sat conspicuum adest stratum exterius polysipho- 

 neum, id in plurimis speciebus, quas magis corticatas dicerem, obsolescere patet, 

 nec vero hanc ob causam, ipsam indolem structurae inquirenti prsetermittendum. 

 De speciebus Polysiphonise satis inter omnes constat ipsa genicula obvenire ecorti- 

 cata, et binc omnes siphonum quasi annuli invicem aequales obveniunt; in spe- 

 ciebus Spyridiae siphonum annuli quasi duplicis generis formantur, alii geniculis, 

 alii articulis superpositi, his plerumque conspicue longioribus. 



In ramis ultimi ordinis, quos ramellos dictos voluerim, ipsos articulos in longe 

 plurimis speeiebus obvenire ecorticatos, genicula vero quamquam brevissima, semper 

 zona ista cellularum minutissimarum esse cincta, id quoque cum indole indicata 

 structura? cohserere putarem. In longe plurimis speciebus haac zona corticalis ra- 

 mellorum parum conspicua permanet; in paucis eum retate paulisper latior evadit 

 (Spyr. insigms) nune in specie lmic proxima (Sp. Cupresxoide$) stratum hoc corticale 

 ipsos artieulos ramellorum quoque obdv;cere vidi. 



