Analoota Algologica. 77 



quasi primariaa, BostrychiaB structiira instructas. Jam vero in ejusdem speeiei parte inferiore et 

 paulo adultiore vidi siphones prhnarios 4 seGundum longitudinem divisos in geminos eollaterales 

 - et hoc qnidem qnoqne in ipsis speciminifius Harveyanis. Ita hoc respectu hanc speciern ad 

 tvpieain compositionem aliarum specierum quoque accedere patet. Nulla vero corticalis cujusdam 

 strati indicia yidi. Endochromata siphonum suo proprio diametro usque 4:plo longiora dicerem. 

 In planta juvenili ramelli monosiphonei sa;pe ad quodque gehiculum exeunt singuli. fiunt sensiin 

 incurvi, articulis suo diametro in ima parte 1 l /z — 2:plo longiores. Ramuh tetrasiphonei oriuntur 

 magis sparsi. 



** Frondis subecorticatce ramis polysiphoneis quoquoversum alterne pinnatim eyredientibus, 

 terminalibus subcorymbosis, ramellis ramos ramulosqne terminantibus deorsum lonyius 

 monosiphoneis, articulis monosiphoneis doliiformibns suo diametro conspicne lonyioribus. 



12. B. Waedii Harv. FrievuV. Isl. Alg. n:o 18. 



Hanc speciem inter alias Generis rite dispositam fuisse, magis spero quam v oonfido; quam- 

 quam enim iteratis vioibus ejusdem habere sectionem transversalem, numerum siphonum eorumque 

 dispositionem rite exhibentem; hoc ob statum subdissolutum speciminis mihi non contigisse con- 

 fiteor. Ramos ramulosque in rachide polysiphonea alterne et quoquoversum esse egredientes, et 

 terminales corymbosos aut subfasciculatos observare credidi. Articulos horum polysiphoneos longi- 

 tndine ipsorum diametrum circiter aequantes. In rachidibus hprum crassioribus siphones primarios 

 8 conjicerem et totidem corticales cum primariis alternantes in planta a facie observata videre cre- 

 didi. In ramis ramulisque omnibus ramellos terminales serie plus minus elongata monbsiphoneos 

 observavi, et hac observatione ductus speciem hoc loco inserendam esse judicavi. Hos ramulos 

 monosiphoneos crassos dicerem et teretes at vix rite cylindraceos, sed ad genicula contractos, hinc 

 doliiformes, proprio suo diametro duplo circiter longiores. Horum articulos inferiores sensim longi- 

 tudinaliter subdivisos lieri, divisione facta primuin in 2 et fere mox in 4, demum inferiores in, 8 

 siphones quoque observare credidi. In inferioribus rachidibus cum his siphonibus alios angustiores 

 et seque longos alternantes obvenire assumsi, quamquam de dispositione siphonum in his, nulla 

 sectione transversah observata, nihil certius statuere auderem. 



Inter subcorymbosos ramulos superiores stichidia observavi quoad formam congruentes cum 

 illis aliarum specierum Generis et pari modo suffulta ramulo longiore et angustiore. In pagina 

 horum fertili et ventricoso vidi 4 series longitudinales fertiles. 



His de specimine a Harvey in Friendly Isl. dictis, specimina alia habui ex Sydney in Para- 

 matta River lecta, quse cum Harveyana planta optime convenientia confldo, rachide polysiphonea 

 alterne et subdistiche ramosa, ramulisque plurimis elongatis monosiphoneis, corymbos laterales 

 formantibus sat conspicue distincta. 8egmento transversali rachidis vidi evidentissime siphones 

 primarios tJ in orbem circa axilem teretiusculam dispositis, et extus corticalibus cellulis pauci seri- 

 atis cinctis. Segmento longitudinali facto vidi siphonis centralis articulos circiter 2:plo longiores 

 quam proxime exteriores, his suis exterioribus quoque duplo longioribus, extiinis omniuin brevis- 

 simis; omnibusque invicem anastomosantibus, tubo articulorum ad genicula infiato, interstitiis 

 angustis. 



13. B. Moritziana Sond. J. Ag. sp. 



Qualem hanc speciem intellexi, talem illam prima vice a Sondero intelleetam fuisse puto, 

 sub nomine vero Polysiphonise Moritzianae in Spec. Algarum Kiitzingii allatam. Quas vero ipse 

 formas putavi ejusdem speciei, has species diversas assumsisse Montagne satis quoque constat, et 

 ita interpretatas, easdem fuisse in Kiitzinyii Tab. Phycoloy. Vol. XV. depictas; nimirum B. mono-. 

 siphonia Tab. XXIV. a. b. c; B. corniyera Tab. XXIV. d — y. — Aliam formam sub nomine B. lepto- 

 cladcp. a Montagne descriptam, ibidem depictam non vidi. Prsetefea quoque ad eandem speeiem 

 referendam suspicor formam, sub nomine Polysiph. spinescens in M.ont. Guian. n:o 12 (Ann. des Sc. 

 Natur. Tom. XIV p. 28& et Syll. \). 42H) quam cum signo dubii adposito in Spec. Alyar. p. 866 

 sub B. Barreyi memoravi. Hanc ultimam sistere speciem Bostrychiae, fide Spec. a Montagneo mihi 

 datis convictus fui ; at non omnino ceituin mihi videtur anne ha^c quoque esset forma M. Moritziance. 

 De his formis hodie ulterius afferre placuit: 



