78 j. G. Agardh. 



In B. monosiphonia Mont. transvereajiter per partem inferiorem secta vidi siphonem centra- 

 lem pericehtralibus 7 — 8 in orbeni dispositis immediate cinctum, corticali strato nullo. Apices ra- 

 mellorum vidi longa serie monosiphoneos, hinc plantam non esse formam B. rivulari proximam 

 dediicere ausus sum. Plantam vidi ramis ramulisque quoquoversum exeuntibus pinnatini dispo- 

 sitis, supremis subfaseiculatis, fructiferis subcorymbosjs ; hinc plantam haud esse forinam B. Tuo- 

 meji (B. periclados Ag.); facilius quoque deducere liceat. In ipso specimine Montagnei sticliidia 

 observavi ; in raniulo nimirum corymboso, ramellis suis monosiphoneis instructo, vidi rachidem 

 ramuli transeuntem in sticMdium Generis, nempe ventrali pagina series longitudinales 3 — 4 sphaero- 

 sporis pra^gnantes gerens, apice sterili monosiphoneo superatum; rachidem in stichidio vix aliter 

 mutatam vidi, quam stictis in articulos fertiles mutatis, nullis cellulis intercedentibus, si quid vidi, 

 articulos fertiles separantibus — ut hoc in plurimis Bostrychiis obtinere dicerem. 



De Bostr. leptoclada Mont., sec. spec. mihi a Montagneo ipso datum, tantum dicerem, me 

 sectione facta transversali frondem vidisse siphonibus periccntralibus <S in orbem circa axilem dis- 

 positis contextam. 



De B. cornigera lubenter concedam hanc charactere illo peculiari, cni bfec species nomen 

 debet, admodum distinctam adparuisse; mihi autem in aliis formis quoque comparanti transmuta- 

 tiones varias, quas ramulus raniorum inflmus subire tendit, adparuit has miniis indicare characteres 

 speciflcos certse speciei quam indicia sistere peculiaris cujusdam vivendi generis. Ut nempe in 

 Hypneis aliisque per undas circirmjectis obtineat ut ramuli proprium in flnem deflnito quodam 

 modo transniutantur, ita de quibusdam Bostrychiis, proprio quodam modo viventibus, cornua, et 

 glandulae varise formse, quas admodum insignes observarunt, similem quendam in usum oriri puta- 

 rem, ut hoc uberius jam supra monui. 



Denique de B. Moritziana monuisse placet hanc speciem cum B. rividari et ramificationis 

 norma et plurimis suis characteribus quam proxime congruere; has autem species evidenter in eo 

 differre, quod in una specie ramellorum articuli*deorsum longa serie monosiphonei generantur, in 

 alteia vero ramellorum articuli ad supremum fere apicem polysiphonei adpareant. 



14. B. Guadeloxjpensis Crovan in Schram et Maze Fl. Guadeloup. p. 253. 



Quaniquam hanc formam, hucusque quantum novi indescriptam, plantani parum conspicuam, 

 ctespites laxiores 1 — 3 pollicares in rivalis aqua? dulcis Guadeloupensibus formantem sistere puta- 

 rem, tamen ob quosdam characteres ejusdem hoc loco non prsetennissam vellem. 



In inferiore ejusdem parte ramis polysiphoneis alternantibus, ad articulum quemque octavum 

 sat divergenter egredientibus, et stictis suo diametro vix ultra duplo longioribus instructa, ramulos 

 superne gerit corymbosos et ramellos ultimos monosiphoneos. Loco vero, in quo B. comigera dicta, 

 cornu suuni transformatum gerit, eodem in B. Guadeloupensi ad ramulum polysiphoneum pinnatum 

 vidi ramulum elongatum, sua longitudine hunc sequantem, at omnino simplicem, subulatum, a basi 

 ad apiceni corticatum. In B. Guadeloupensi consinrilem recognoscere credidi in corymbis termina- 

 libus raniulorum, in quibus ramelli monosiphonei plus minus numerosi quoque adsint. 



De B. Wardii mox supra scribens, mihi non contigisse dixi ejusdem (ex Fr. Isl.) habere seg- 

 mentum transversale, ex quo de ipsa structura interiore et dispositione cellularum rachidis certius 

 judicium ferre liceret. Hoc vero mihi in B. Guadeloupeiisi contigisse puto, ex quo structuram ejusdem 

 sui juris fere dicerem. Rachidem niniirum in hac vidi compressam aut potius segmentum oblongum 

 monstranteni. In hoc segmento vidi siphonem axilem circumjacentibus conspicue majorem, et direc- 

 tione margines versus elongatum ; hunc cinctum siphonibus tj, nempe lateribus paginalibus utrinque 

 duabus, paulo majoribus, marginalibus lateribus vero unica cellula cinctum. Extra hanc cellnlam 

 marginalem aliam minorem vidi, quasi juniorem. Comparata structura in aliis speciebus forsan 

 deducere liceret tendentiam quandam inesse huic speciei ramificationis magis disticha?. Forsan 

 conjicere liceret eandem aut consimilem dispositionem in B. Wardii obvenire, et has species hoc 

 modo ad eas tendere, in quibus rami magis distiche dispositi revera obveniant. Nescio an assu- 

 mere liceret cellulam illam, extra marginales cellulas obvenientem, indicare tendentiam formare 

 stratum quoddam corticale; cujus in casteris speciebus, quas ad Orthothamnia pertinentes credidi, 

 aliud indicium non observavi. — Ramellos superiores longius deorsum monosiphoneos obvenire, 

 sistere characterem, quibus proximse species a plurimis aliis dignoscantur denique monuisse placet; 

 quamquam bunc characterem quoque in paucis aliis obvenire nec obliviscendum. 



