82 J. G. Agardh. 



vero tum magnitudine admodum diversa, tum structura omnino alia quam suse speciei tribuerat 

 Montagne, in nostra speciem sui juris agnoscere haud dubitavi. Nostram esse speciem Bostrychise, 

 quamquam sua structura peculiari preditam, et hinc typum sibi proprium, quam mox supra de 

 scribere conatus sum, indicantem, id nullis dubiis vacare, assumendum putavi. 



Ejusdem frondes, inter Janias minutas excrescentes, una cum his stratum Jaxius plus minus 

 expansum efficit. Frondes singulas longitudine vix semiunciam sequantes, crinales crassitie fere 

 dicerem, aut in ima parte paulo crassiores, inferne ramis abruptis plus minus spinescentes, superne 

 continuantur ramis quoquoversum et alterne subpinnatim egredientibus, supremis fere in corymbum 

 desinentibus. In planta a facie visa frondem Polysiphonise cujusdam nigixscentis et rigidiuscula; 

 forsan quis assumeret; in accuratius examinata structuram Bostrycliipe, at modo proprio ab aliis 

 paulisper nmtatam, agnoscere vix dubitavi. 



De ipsa Hypnea multicorni, quam ut speciem Bostrychiaj dubiam olim enumerare ausus 

 sum, me nihil hucusque vidisse, quod ejusmodi suspicionem contirmaret, dixisse opportet. Kiitzing 

 qui eandem plantam ad suum (-ienus Lophurae retulit et in Tab. Phyc. Vol. XV tab. 40 ejusdem 

 iconein dedit, hanc tamen vix ita characteristicam, ut de aftinitate certius judicare liceat. 



Teibus VII. Distichothamnion frondis, evidenter complanata?, ramis a margine exeuntibus sub- 

 regulariter alternis plus minus decompositpe, usque in ramos supremos corticata?, si- 

 phone axili plus minus conspicue diverso, margines versus propriis cellularum seriel)us 

 continuato, paginas versus extra siphones proprios longiores cellularum breviorum se- 

 riebus corticato. 



19. B. terrestris Harv. Friendl. Id. Atg. n:o 22. 



Hanc speciem sui juris putarem, ramifieationis norma ad B. sertulariam proxime accedentem. 

 Plantam vidi plurimis proximis minorem, paucas lineas altam, plurimis plantulis in ctespites rotun- 

 dato-glomerulatos congestis constitutam; textura vero frondis evidentius firmiore quam in aliis spe- 

 ciebus, quse crescendi modo consimili in ca;spites late expansos at nanos convenieutes viderentur. 

 Ab his vero omnibus ramificationis norma quam maxime diversa B. terrestrem differre patet, eam- 

 que hoc respectu cum B. sertularia potissimam convenire, ramis ramulisque usque ad apices supre- 

 mos corticatis. Rachides ramulorum quoque ab ima basi suis ramellis altetnantibus pinnahe, su- 

 perne desinentes in apicem subulatum, ssepe longius ramellis nudum et evidentius articulatum. 

 Ubi hunc apicem longiorem et tenuiorem vidi, articuli ejusdem cuidam, obiter inspicienti, forsan 

 monosiphonei viderentur, at accuratius inspecti divisionem jam indicatam produnt. 



20. B. skrtularia Mont. Aum. Sc. Nut. Ser. IV tom. XII. Ktitz. Tab. Phyc. Vol. 

 XV. fab. 25. 



Frondes hujus speciei vidi usque ad apicem fere supremum corticatas et admodum regula- 

 riter pinnatim decompositas, pinnis a basi latiore subulatim attenuatis, at obtusis, tota fronde a 

 facie observata stictis rotundato-subangulatis purpureis, limbo suo hyalino cinctis obtecta. 



Fronde transversaliter secta vidi dispositionem siphohum interiorum, quam ramiticationem 

 disticham jam indicantem lubenter dicerem, modo conspicuo a plurimis diversam. Siphonem nempe 

 centralem vidi ex tereti compressum, et exterioribus multo majorem; lateribus paginalibus eundem 

 siphonibus utrinque geminis, quoque paulisper ovalibus; marginalibus vero lateribus utrinque ternis 

 magis cylindraceis siphonibus proxime cinctum; ita siphones 10 in seriem axili proximam con- 

 junctos dicerem, quos siphonibus interioribus in Helicothamniis analogos putarem, hos vero forma 

 invicem paulisper diversos ; extra hunc, quasi centralem, fasciculum vidi frondem cinctam duabus 

 seriebus cellularum corticalium brcviorum, quas breviores et alternantes, lubenter corticales dicerem. 



Tetbus VIII. Ptilothamnion frondis distiche ramosa 1 rachide ramisque teretiusculis conspicue 

 ]iolysiphoneis et extus corticatis, nimirum siphonibus primariis numerosis et fere ejus- 

 dem longitudinis, circa axilem duplo longiorem in orbem dispositis, conjunctim fasci- 

 culum centralem formantibus, his extrorsum tectis cellulis duplo brevioribus alter- 

 nantibus. 



