Analecta Algologica. 83 



* Frondium ramellis apice aut deorsum hmgius monosiphoneis. 



21. B. tenella Vahl, C. Ag.; J. Ag. in Sp. Alg. (B. elegans Cr. in Fl. Guadel. 

 B muscoides .Cr. ib. B. calamistrata Harv. Ner. Bur. Amer.). 



Quamquam ramificationem hujus distiche pinnatam novimus, tamen causas ejusmodi dispo 

 sitionis ex indole structurse vix deducendas putarem. Segmento nimirum facto transversali, rachi- 

 dem teretiusculam, et siphones circa centralem intinios 6 — 7 in orbem dispositos et extrorsum cin- 

 ctos plurVbns seriebus exteriorum cum quaque serie sensim duplo brevioribus. Quoad structuram 

 igitur Ptibthamnia curh Helicothamniis eonvenire; ab iisdein vero differre ramellis plus minus 

 monosiphoaeis, dixisse placet. 



Quoid ipsam ramificationis normam lubenter animadverterem : Quamquam raini a rachide 

 teretiuscula exeunt distichi, rami ramulique supremi deorsum derlectuntur ita ut quasi a rachide 

 superiore ej ipso incurvato dependentes adpareant. Ipsam rachidem hoc modo afferre unam pagi- 

 nam sursun versam, alteram deorsam; et hac fultus observatione in stichidio dicere ausus sum 

 unam pagiram, quam sursum versam vidi et fertilero, ventralem, alteram quam sterilem vidi dor- 

 salem, apicep vero sterilem stichidii dorsum versus recurvatum. Quin immo in ramulo bene sti- 

 chidiifero, vli ramulos superiores latere deorsum verso rite ramellis secundatis obsitos, sursum 

 vero ramellis denudatos ; et hoc evolutionis ordine comparato patet sphserosporas in stichidio 

 eodem latere tanerari, quo in ramulo non transformato ramelli secundati obveniant. 



Deniquamihi non prsetermittendum videtur, rae in liac specie ssepe ad basem ramulorum 

 disticlie exeunt\im observasse ramulum adventitium, niinorem at conformem, lateraliter juxta basem 

 pinnarum intimrum provenire — itaque eodem loco, quo in nonnullis aliis speciebus glandulse 

 ist?e peculiares roveniunt (B. eornigera et quw sunt alice). 



Inter spe^es supra allatas me nullam specificam differentiam observasse denique dixisse 

 placet. B. calar^stratam ex Ceylon distribuit Harvey, quam neque a planta novi orbis dif- 

 ferre putarem. 



22. B. Mazei 



Hfec est s 

 vidi, conveniens 



Dum B. : 

 vidi) B. Mazei 

 Montagnei, vidi h 



ondium ramellis fere ad apicem usque corticatis. 



Crouan in Fl. Guadel. p. 253. 



Hsec est spies B. Montagnei evidenter proxima, structura et ramificationis norma, quantum 

 comparatis speciminibus utriusque speciei sequenti modo diversas dicerem. 



Dum B. Mitagnei est cseteris Generis speciebus fere omnibus rnajor (s;epius tripollicarem 

 vidi) B. Mazei ciiter pollicarem dicerem. Prteter ramos probe distichos et rite alternantes B. 

 um ad basem ejusmodi ramum appendicularem, qualem in B. tenella mox supra 

 descripsi; hujus mi adventitii nullum indicium in B. Mazei observavi. 



Dum in BJMontagnei ramos superiores elongatos decurvatos et quasi dependentes novimus, 

 rachides terminal elongatos B. Mazei vidi simplices (nudiusculos) et subulatos. 



Dum in B.jlontagnei rami distichi alternantes separantur spatio, rachidis crassitiem sequante, 

 ramos vidi in B. azei distare spatio latitudinem raehidis bis superante. Dum in B. Montagnei a 

 facie observata ii stictos subcubicos, eosdem in B. Mazei dicerem magis oblongos suo diametro 

 circiter duplo lonnes. 



Sub nomii B. Mazei var. in Fl. Guadel. p. 254' seorsim enumeratur forma, quam in cavi- 

 tatibus rupium iia superficiem maris demersis obvenientem statuerunt. Hanc stratuin magis pan- 

 nosum formantei descriptam vidi. Si specimen mihi a Ma/.e missum ad hanc plantam revera 

 pertineat, eande/ dicerem adspectu potissimum ad B. capillaceam accedere. Attamen nonnulla 

 sunt, quibus e^l?m sat diversam aftinitatem prodere putarem. Fasciculos nimirum vidi ultra 

 pollicares, ex $ato decumbente assurgentes, quos apice dilatatos (^bservavi quasi corymbose ex- 

 pansos, et satbnspicue ab exteriore parte fasciculi introrsum incurvos. Ramos hos paulo accu- 

 ratius observas ramos ex rachide distichos exire, eosdem esse totos corticatos apice ssepius ob- 

 tuso, nunc pafs articulis ecorticatis. Ex iis, (juse vidi, potius conjicerem hauc plantam B. Mon- 

 tajj-nei referre. Jtrum vero ejusdem sit pars inferior ita crescens, ant alio modo ad eam pertinens, 

 hoc quidem aK dijudicandum linquor. 



23. B. MtfAGNEi Harv. Ner. Bor. Americ. tab. XIV. 



