84 J. G. Agardh. 



Teibus IX. Pterothamnion frondis teretiusculse ramis superne distiche pennatis, pinnis cylindra- 

 ceis oppositis usque ad apices corticatis, rachidibus polysiphoneis, siphone axili quasi 

 proprio strato cellularum minorum cincto, his cellulis adparenter per radios, inter 

 siphones pericentrales exeuntes, cum strato corticali proprio conjunctis. 



24. B. CALLIPTERA Motlt. 



Speciem exterioribus characteribus habitualihus facilius distinctum quoque sua strurtura pe- 

 culiari Trihum sibi proprium poscere putares. Siphonem centralem nimirum non proximy tangunt 

 siphones pericentrales, ut in cseteris oninibus mihi cognitis speciebus Bostrychise; sed eijaem dice 

 res modo, quo in honnullis aliis Rhodomeleis siphonem centralem quasi interjacentestrato cin- 

 ctum obvenire novimus, id quoque in B. calliptera observare liceat. Hte cellulpe suii evidenter 

 minores, et potissimum convenientes dicerem cum cellulis corticalibus a quibus nec oiuiino sepa- 

 rantur. Ejusmodi nimirum quoque inter siphones pericentrales spansiores adsunt, el/his interja- 

 centibus quasi per radios conjunguntur cellulse pericentrales cum propriis corticalibuj. Siphones 

 pericentrales nunc (i — 7 nunc H nuiiieravi. 



Ex icone data Kutzingiana (Tab. Phyc. Vol. XV. Tab. 19) patet eum hanc pecliarem struc- 

 turam jam vidisse. 



Teibus X. Dendeothamnion frondis subcompress?e, distiche alterne pinnatse, rachid ramisque con- 

 spicue polysiphuneis et usque in apices ramuloriim supremos cortic^is, nimirum si- 

 phonilms primariis numerosis et fere ejusdeiu longitudinis circa axilenduplo longiorem 

 in orbem dispositis conjunctim fasciculum centralem formantibus, hit-extrorsum tectis 

 cellulis dnplo brevioribus cum serie interiore proxima alternantibus. 



Species clufe, huic tribui ut putarem pertiuentes, froudis conipsitione et firmi- 

 tate majore ita a N plurimis s|)eciebus Generis primo ads|)ectu alieie adpareant, ut 

 cuidam dubium forsan adpareret an vere cum iis nexu naturali cnjuuctee essent. 

 Revera habitualibus suadentibus characteribus fere requo jure cui formis, quales 

 Ri/tiphlcea cloiophylla, convenientes forsan <|uispiam crediderit. Seciem vero dic- 

 tam Rytipblere. cum pluribus Polysipbonipe specielnts quoque conviiientem, has ut 

 formas complanatas Polysiphoni» Generis disponendas putavi, dispsitione spbpero- 

 sporarum ejusmodi afiinitatem indicante. Dum vero in speciebus ostrychifle dictis 

 fructus omnino ignoti permanserunt, ex his de affinitate vera lirum specierum 

 nullum de affiuitate indicium ex bis deducere licuisse patet. Qutn demum mihi 

 contigerit utrumque fructum in B. arbuscula observare. de his pau> uberius dicere 

 placuit. Quoad structuram interiorem frondis ejusdem, hanc, hoie ulterius com- 

 paratam, cum aliis Bostrychirc speciebus propriis convenientem vid 



Cystocarpia in ramulis plantse minutse fere arboriformis supmis. admodum 

 decompositis, eximie corymbosis et apicibus plus minus incurvis uasi nutantibus 

 uberius evoluta vidi, ad ipsos ramulos fere sessilia et sua magnitiine crassitiem 

 ramuli, in quo insident, bis circiter superantia, fere rite giobosa, str.o corticali, ra- 

 mulorum subsimili, circumcirca cincta; carpostomii prominuli nulhuindicium vidi ; 

 tota hac superiore plantse parte admodum in nostris gelatinosa, eade facilins rupta 

 vidi et gemmidia brevispino pedicello suffulta, fere obcuneata, la-aliter ex vin- 

 culis erupta observavi. 



In speciminibus diversis, fere eodem modo apice dense coryr.osis stichidia 

 vidi, admodum elongata et lancoidea, fere dicerem quoad forraam >re eadem B. 



