Analecta Algologica. ^T 



tum in interiore situni sphserosporarum diversum, proui stichidium aut iu superiore 

 (vel mieriore) atfenuata parte, aut in media magis ventricosa parte transverse dis- 

 sectum fuerit, et prout ipsas sphserosporas aut juniores et minutas observare con- 

 tingat, aut adultiores et ita tumentes, ut nullas cellulas intermedias (nisi collapsis 

 membranis indicatas) dignoscere liceat. Segraentis transversalibus pluribus hoc modo 

 comparatis dignoscere putavi sphserosporas per duas series mayginales, a dorsali 

 latere (ala) ad veutrales margines stichidii acinaciformis esse dispositas, ipsis spheero- 

 sporis utriusque seriei, nun'c (ubi magis maturis) invicem adproximatis, nunc, ubi 

 junioribus, cellula una vel altera invicem disjunctis. Hinc mihi adparuisse tum 

 ipsam formara stichidii in Clif/onia. quam acinaciformem dixi. potissimum convenire 

 cum stichidio Bostri/rhirp (quod cymbiforyne dixi); utrumque tum suo apice, ventrale 

 latus versus incurvato insigne ; tum dispositione sphserosporarum comparata, quas 

 in utroque Genere haud una serie longitudinali, nec geminis seriebus longitudinalibus 

 superpositas vidi. sed revera per plures series lohgitudinales, quas in segmento 

 transversali juxtapositas facilius quis dixerit, si quoque ab initio revera alteruantes 

 quis putaverit. — Quo magis ha?c forma exterior et structura interior stiehidii obiter 

 visa cum stichidiis nonnullis aliis Rhodomelearum convenire adpareat, eo potius 

 quoque insistendum putarem differentiis, quse in stichidio accuratius observato ad- 

 esse vidi. tum in propria forma exteriore stichidii, tura in dispositione spbserospo- 

 rarum diversa. Utroque respectu stichidia in Generibus dictis alium omnino typum 

 indigitant, quain illa stichidia magis evoluta (tum Polyzonice, tura Amansice), ut de 

 aliis Generibus, minus evolutis, taceam. 



Quoad ipsum situm stichidiorum in fronde Cliftonise; quein olim ex specimine 

 depauperato judicans dixi eura esse, ut stiehidium transformatione pinnulse ortum 

 putarem. hodie aniraadvertere placet hoc ita tantum verum esse, ut ex singulis 

 pinnulis singula stichidia oriri putarem. In speciminibus uberius fructiferis, quse 

 hodie vidi, stichidia numerosa in corymbos rainutos, pedicello insidentes, conjuncta 

 dicerem ; quosque omnes latus versus dorsale frondis exeuntes observavi. Hinc 

 totum corymbum trausformatione rami totius ortum intelligere liceat. cujus pinnas 

 singulas in stichidia singula transformatas fuisse, patet. 



Cystocarpia, 1. c. a me descripta, dixi sat magna et globosa, ad partes frondis 

 magis adultas breviter pedicellata, sa^pe, ut cuidam videretur, a frondis latere ven- 

 trali (h. e. pinnis instructo) prominula; rectius forsan quoque de his hodie statuere 

 licere, eadem transformatione rami (nec pinnse) oriri ; et ita situm, quem rami non 

 transformati in fronde occupant, cvstocarpiis adtribueudum esse. 



Seginento longitudinali per cystocarpium Clift. pectinata faeto, pericarpium 

 validum magis reniforme vidi, et laxius nueleum (forsan adhue juniorem) ambiens, 

 fere tribus cellularum stratis contextura, quorum intimum quasi in fila moniliformia, 

 articulis diametro circiter duplo longioribus contexta, carpostomium versus conver- 

 gentia, dissolutum vidi; a plaeenta basali. supra basem cystocarpii paulisper pro- 

 minula, cellulisque majusculis rotundato-angulatis contexta, fila gemmidiifera non 

 admodum numerosa exeuntia observavi, quae singula ima basi avticulo filiforrai brevi 



Acta P.eg. Soc. Physiogr. Land. T. VIII. 12 



