100 J. G. Agardb. 



XXV. De organis fructiferis Generis Spatoglossi observatio. 



Inter Dictyoteas (in Anal. Algol. Gont. T.) de speciebus et limitibus Spatoglossi 

 Generis scribens, partos fructificationis uiihi paruni cognitas esse confessus sum. 

 Postea unius Speciei ibidern descriptse ('Spatbglossum Grandifolium) specimina non- 

 nulla bene fructifera ex insulis Abrollos Novse Hollandise occidentalis habui, quibus 

 suadeutibus hodie pauca de fruetiticationis una forma addere placet. 



Fructifera folia paulo crassiora at fere minora quam in planta sterili, a me 

 olim observata, dicerem et ramihcationem palmatara sat conspicuam offerentia, mag- 

 nitudinem tamen servantia plantse inter Dictyoteas raram. laciniis foliorura singulis 

 fere pedalibus et pollicem circiter latis. In novis speciminibus vidi partem inhmam 

 frondis supra stupam dilatatam radicalem tomento fulvescente, modo in Dictyoteis 

 frequente, obductam. In foliis fructiferis vidi totam fere superficiem quasi maculis 

 oblongis, liueam circiter longitudiue, latitudine dimidiam circiter attingentibus, nunc 

 magis rotundatis. spatiis sterilibus intercedentibus utraque directione conspicue ma- 

 joribus. ita ut inter margines frondis soros 8 — 1,0 fere eaudem quasi zonam occu- 

 pautes, numerare liceat. Folia ita fructifera stepe cribrosa vidi. quod soros elapsos 

 obiter inspicienti forsan cuidam indicaret; at ahis multo majoribus, aliis niinoribus 

 tendentiaui quandain dissolutionis foliorum senilium lubentius assumerem. Ipsos 

 soros .observavi supra pagiuam sat conspicue emersos: trausversa nimirum facta 

 sectione frondis tria ejusdem strata distiucta vidi ; extimis quasi celluhs minoribus 

 in maculas fructiferas elevatas evolutis: has constitutas vidi sporis aut sporangiis (?) 

 obovato-globosis, subverticalibus raerabrana sub-distiucta tectis; his contentu suo 

 liberatis, membrauas persistentes putarem, paraphysibus ut pufarem nullis. 



XXVJ. De Speciebus Myriodesmatis, mihi novis. 



Generis Fucacearum facilius distincti species plures, invicem evidenter affines, 

 at characteribus admodum insignibus distinctas, in Analect. Algol. Cont. II. jam de- 

 scripsi; quibus ducentibus subdivisionern quandain Generis 1. c. quoque proponere 

 ausus sum. Jam vero hodie,- paucis prseterlapsis annis, duas species novas descri- 

 bendas habui ; quarum unam, omnium fere nobilissimam facilius dicerem, alteram, 

 cujus tantum fragmentum hucusque habui, suo tamen raodo typum in M. Querci- 

 folio obvium. sat conspicue mutantem. Characteribus igitur insistens, quibus in 

 speciebus disponendis 1. c. /usus sum, formas novas sequenti modo et indicatis nu- 

 meris quomodo in serie specierum dispositas vellem. describere, periculum feci. 



8. M. bipinnatum J. Ag. mscr. foliis supra basem incrassatam singulis aut ge- 

 minis eniergentibus pedicellatis, singulis a rachide lanceolata alterne grosse 



