Explicatio Iconum. 

 Tab. I. 



Fig. 1 — 5. Spyeidia biannitlata. 



Fig. 1. Segmentum longitndinale Cystocarpii, monstrans hoc transformatione rami (nec ramelli) 

 transformatum fnisse; hinc in pedicello structuram rami dignoscere licere ; et ex disposi- 

 tione partium interiorum plures ramulos transformatos fuisse, patere putavi: in inferiore 

 nempe parte adparent corpuscula qusedam obscuriora, quoe ramulorum minorum pignora 

 judicavi, forsan sensini obsolescentia, aliis in superiore parte cystocarpii circumcirca sine 

 ordine sparsis, structuram offerentibus, quam in Fig. 2 delineavi. Totum igitnr cystocar- 

 pium interius constare vidi partibus circumcirca sine ordine bene conspicuo dispositis, 

 qualiter in Fig. 4 sectionis transversalis tenuissimi, partes interiores monstrantis, disposi- 

 tionem partium indicare molitus sum. In cystocarpio adhuc juniore (Fig. 1) tum digno- 

 scere licere tila monosiphonea et articulata plurima, ab interiore extrorsum radiantia, ul- 

 timis suis articulis brevibus stratum periphericum cystocarpii constituentibus ; iisdem vero 

 in interiore, gemmidia pyriformia, adparenter sparsa, at revera circumcirca ordine suo 

 disposita, sustinentibus. 



Fig. 2. Corpuscula dicta, qualia in interiore cystocarpia junioris evoluta vidi, tum constituta ra- 

 mulis vix transmutatis, nunc ramulo quasi suffultis, tum in tila abeuntibus articulata et 

 monosiphonea, quibus majorem partem cystoearpii interioris demum quasi impletam diceres. 



Fig. 3. Monstrat fila hsec cystocarpii interioris transmutata (dichotoma articulata et monosiphonea) 

 quorum ex articulis inferioribus singulis gemmidia pyriformia singula generantur, superi- 

 oribus fasciculis dichotomis eorundem filorum in pericarpium coaleseentibus parum muta- 

 tum, ipsa testante forma cellularum pericarpii in hac specie. 



Fig. 4. Sistit segmenti transversalis tenuissinii partes interiores quasdam exhibentis ; ex quibus 

 comparatis concludere liceat totum cystocarpium constare fasciculis filorum plurimis ex- 

 trorsum radiantibus, a centrali quodam adparatu, ut putarem inferne axiles partes magis 

 contiguas sustinente, in superiore parte cystocarpii quasi in fasciculos numerosos, sine 

 ordine adparente dispositos, soluto. Lobos fasciculorum numerosos in hac specie contineri 

 intra pericarpium subglobosum, nusquam, quantum vidi, in lobos externe prominulos ex- 

 pansum, animadveitere placuit ; nec in hoc pericarpio, filorum cellulis radiantibus con- 

 texto, opus esse carpostomio quodam proprio, atque hoc ita in hac specie deficere, mihi 

 adparuit explicatu facilius. 



Fig. 5. Sistit structuram frondis in ipso geniculo, qualem hanc vidi, in segmento transversali, 

 per geniculum ducto. 



Fig. 6 — 8. Spyeidia Ctjpeessina. 



Fig. H. Segmentum longitudinale cystocarpii, per mediam ejusdem partem paulisper oblique duc- 

 tum; ita ut in inferiore parte cellularum series ipsius pericarpii plures adpareant, in 

 Acta Reg. Soc. Physiogr. Lund. T. VIII. 14 



