18 J. G. Agardh. 



ciens; quin immb in juvenili eosdem obvenire facilius quis prsetermitteret. Quod 

 autem alio respectu dixit Greville, de csespitibus in Zostera crescentibus, de forma 

 et tenuitate frondis, de colore virescente magis in plantam nostram quadrat, quam 

 in ahas, cum quibus Grevilleanam speciem compararunt Algologi posteriores. 



Quocumque vero modo de synonymia speciei judicare placeat, id tamen cer- 

 tum puto, nostram plantam cum typica specie a Kiitzing sub nomine Diplostromii 

 descripta congenericam esse. Ipsum autem boc Genus cbaracteribus structuraj accu- 

 ratius examinatis ita differre, ut illud adoptandum esse mihi nullis dubiis vacare 

 adparuit. — Cum nostra Punctaria uridulata speciem typicam haud congenericam 

 esse — ut credidit Kutzing — id quoque hodie mibi structuram comparanti haud 

 dubitandum adparuit. 



Ex icone, quam dedit Kutziug, suam speciem angustiorem fuisse quam nost- 

 ram vidi, lubenter assumerem. In casspitibus vero in Zostera crescentibus, ex mari 

 atlantico provenientibus, frondes vidi latitudine frondis admodum variantes. Spe- 

 cimen quin immo coram habeo quod nomine Punctaria 1 latifolise quondam inscrip- 

 tum fuit. Angustiore fronde instructa specimina vidi nitida tenuissima et plana, 

 virescentia, Ulvam referentia; latiora marginibus undulatis instructa, parum cras- 

 siora, colore magis in lutescentem vergente. Neque in his stipitem proprium adesse 

 dixerim. Stepius plantam exsiccatam chartse minus arcte adliEerentem vidi. 



Fronde latiore a facie observata, structuram frondis in aliis locis paulisper 

 aliam videri, quoad directionem cellularum coustituentium, observandum credidi ; 

 nunc enim lineas longitudinales sat regulares constituentes, nunc in alias directiones 

 radiantes, quod multipheatione cellularum in geminas aut (iteratis vicibus) quaternas 

 oriri, mihi explicare conatus sum. Hoc modo frondes fieri et certis locis latiores, 

 aliis angustiores, et undulationes marginales oriri, quas in fronde adultiore saapius 

 adesse putarem, mihi quoque explicare conatus sum. Si structuram frondis, quam in 

 icone Pnnctaricc tenuisshnce suae plantre tribuit Harvey (Ph. Brit. tab. 248), hoc modo 

 explicandam esse quispiam assumeret, contra hoc et habituales notas plantse Har- 

 veyanse nimium recedentes et structurae analysin sane nimium rudem, si nostram 

 speciem referret, facilius quis objiceret. De hoc vero infra ulterius dicam. 



Saltim ad interim duas species Diplostromii adesse assumerem : 



1. Diplostr. Balticum (Desnwtrichum balfictiw Kiitz. Tab. Pht/c. Vol. VI. tab. 4.) 

 hoe vero mihi ignotum. 



2. Dipl. tenuissimum Kiitz. Phyc. Gen. tab. 20. II. Pnnctaria tenuissimd Grev. 

 (non poster.). Pmictaria -undulata Le Jolis (nec J. Ag.) in Herb. Punct. lati- 

 folia var. Zosterce Le Jol. in AJg. mar. de Cherbourg p. 69. 



Hanc speciem tum ad oras Atlanticas Europeas tum ad oras Americse obvenire specimina 

 mihi niissa docent. Quia in Zostera crescentem, eam sfepe cuni Punctaria undulata J. Ag. com- 

 paratam fuisse, patet. Eam vero diversam esse jam indicavit Le Jolis. Eandem a Punct. latifolia 

 Grev. longius distare, mihi evidentissimum adparuit. Quod attinet plantam nomine Punctarise 

 tenuissimse a Harvey in Phycol. Brit. tab. 248 delineatam, de hac seorsim pauca monere placuit. 

 Specimen authenticum Harveyanum ex Britannia me nullum vidisse, primum animadvertere pla- 



